آلودگی های زیست محیطی، معاهدات بین المللی

دانلود پایان نامه

جامعه ملل در سال 1924، تشکیل کمیته ای از کارشناسان، که مأموریت تهیه فهرستی از موضوعات آماده ی تدوین از جمله مسائل مربوط به حقوق دریا را نیز به عهده داشتند، تدارک دید . منجر به تشکیل کنفرانسی در سال 1930 در لاهه در زمینه حقوق دریاها شد که متأسفانه، نتیجه ای جز اظهار امیدواری در بر نداشت.
کنفرانس ژنو- 1958
پس از تشکیل سازمان ملل متحد در سال 1945، نهادی با عنوان کمیسیون حقوق بین الملل در سال 1947، جهت تدوین حقوق بین الملل تأسیس شد . این کمیسیون، اقدام به تهیه ی پیش نویس مواردی در زمینه ی حقوق دریاها نمود که شالوده ی کنفرانس 1958 ژنو در زمینه ی حقوق دریاها بود . در کنفرانس 1958 ژنو چهار کنوانسیون تصویب شد .
الف. کنوانسیون دریای سرزمینی و منطقه مجاور
ب. کنوانسیون دریای آزاد
ج. کنوانسیون فلات قاره
د.کنوانسیون ماهیگیری و حفاظت منابع زنده ی دریای آزاد.
افزون بر عهدنامه های مزبور، یک پروتکل اختیاری صلاحیت اجباری دیوان نیز در مورد روش حل وفصل اختلافات ناشی از عهد نامه ها،جهت امضای کشورهای شرکت کننده در کنفرانس تهیه گردید. عهدنامه های چهارگانه یاد شده، به رغم اینکه با استقبال عام کشورهای جهان روبه رو نشد، اما اولین گام اساسی در جهت تدوین حقوق دریاها بود.
کنفرانسهای تدوین حقوق دریاها
اولین کنفرانس حقوق دریاها
پس از تاسیس سازمان ملل متحد، بویژه کمسیون حقوق بین الملل، کمسیون مزبور از همان سالهای اولیه تشکیل، اقدماتی را در راستای تدوین حقوق دریاها اغاز نمود که در واقع، اساس کار اولین کنفراس ملل متحد در زمینه حقوق دریاها بود. این کنفرانس که از 24 فوریه تا 28 آوریل 1985 با شرکت بیش از 80 کشور در ژنو برگزار شد، انعقاد چهار عهدنامه در زمینه حقوق دریاها را به همراه داشت:
عهدنامه مربوط به دریای سرزمینی و منطقه نظارت؛-عهدنامه مربوط به صید ماهی و حفاظت از منابع جاندار دریای؛-عهدنامه مربوط به فلات قاره. افزون بر عهدنامه های مزبور، یک پروتکل اختیاری صلاحیت اجباری دیوان نیز در مورد روش حل وفصل اختلافات ناشی از عهد نامه ها،جهت امضای کشورهای شرکت کننده در کنفرانس تهیه گردید. عهدنامه های چهارگانه یاد شده، به رغم اینکه با استقبال عام کشورهای جهان روبه رو نشد، اما اولین گام اساسی در جهت تدوین حقوق دریاها بود.
دومین کنفرانس حقوق دریاها
یکی از مسائلی که کنفرانس 1958 نتوانست حل کند، همان موضوعی بود که باعث شسکت کنفرانس تدوین حقوق بین الملل لاهه 1930 شد؛ یعنی تعیین عرض دریای سرزمینی. بنابراین، کنفرانس دیگری که معروف به دومین کنفرانس ملل متحد برای حقووق دریاهاست، برای این منظور در سال 1960 در شهر ژنو سویس تشکیل گردید. کنفرانس مذکور فقط به خاطر یک رای نتوانست درباره تعیین عرض 6 مایلی برای دریای سرزمینی 6 مایل برای محدوده ماهیگیری به توافق برسد. توافق در این باره، تا زمان برگزاری سومین کنفرانس ملل متحد برای حقوق دریا ها در سال 1973 به تعویق افتاد.
سومین کنفرانس حقوق دریاها
سومین کنفرانس حقوق دریاها، بنا به درخواست کشورهای در حال توسعه که اکثر انها در تدوین عهدنامه های 1958 ژنو شرکت نداشتند و نیز بر اساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل کنفرانس مذکور جمعا یازده اجلاس داشت که اولین انها از 3 تا 15 دسامبر 1973 در شهر نیویورک و اخرین انها از 8 مارس تا 30 اوریل 1982 در همان شهر برگزار شد. در اخرین روز اجلاس؛ با تدوین تصویب یک عهدنامه جدید در زمینه حقوق دریا ها به کار خود پایان داد و از دهم دسامبر 1982 ان را برای کشورها و برخی از سازمانهای بین المللی در شهر مونته گو بی جامائیکا مفتوح گذشت. اما لازم الاجزا شدن ان متوط به تصویب یا الحاق 60 کشور و سپری شدن دوازده ماه از زمان تودیع شصتمین سند تصویب یا الحاق بود که این شرایط در 16 نوامبر 1994 تحقق پذیرفت. عهدنامه حقوق دریاها، مشتمل بر 330 ماده و 9 الحاقیه و چندین قطعنامه ضمیمه است. عهدنامه یاد شده، حق شرط و هیچ استثنای دیگری را نمی پذیرد، اما کشورهای عضو در صدور اعلامه تفسیری مختارند. ضمنا اختلافات میان انها که مربوط به تفسیر یا اجرای عهد نامه باشد، باید با توسل به یکی از این روشها فیصله یابد: تبادل نظر، سازش، دیوان بین المللی حقوق دریاها، دیوان بین المللی.
کنفرانس 1982 نیویورک
به دلیل حضور دولتهای جدید الاستقلال در سازمان ملل که در کنفرانس 1958 دخیل نبوده اند و عدم پیش بینی منابع معدنی موجود در بستر دریاها در کنفرانس 1958 به خاطر عدم شناخت این منابع و نداشتن دانش فنی برای بهره برداری از آنها و پاسخگو نبودن کنوانسیونهای موجود در برابر آلودگی های زیست محیطی و نامعین بودن عرض دریای سرزمینی، نهایتاً به دنبال پیشنهاد آروید پاردو (Arrid pardo) در اعلام بستر اعماق دریاها و منابع آن، به عنوان «میراث مشترک بشریت » در سال 1967 کمیته ی ویژه ی بستر دریاها توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تشکیل شد که اولین جلسه کنفرانس برای این موضوع در سال 1973 و پس از آن هر سال چند ماه به کار خود ادامه داد، تا در سال 1982 کنوانسیونی جامع از قواعد اساسی حقوق دریاها را به تصویب رساند که از لحاظ شمولیت اعضا و موضوعات از جایگاه خاصی برخوردار است.
مهمترین معاهدات بین المللی عام در زمینه حقوق دریاها عبارتند از: