بهبود فضای کسب و کار، اعتماد سرمایه گذاران

دانلود پایان نامه

4) کیفیت حسابرسی افشاها.
اولین جنبه یعنی عمق افشاگری با سه دسته افشا سنجیده می شود. اولین دسته، گزارشات عادی شامل اطلاعات عمومی، اقلام گزارش درآمد، ترازنامه، صورت جریان نقدی، استانداردهای حسابرسی، اطلاعات سهام و اقلام ویژه است. دومین دسته، انتشار عمومی گزارشات ویژه مالی که از ماهیت اختصاصی بالائی برخوردارند، شامل هزینه های تحقیق و توسعه مخارج سرمایه ای، افشا محصولات و بخش های جغرافیائی و سایر افشاهای مکمل است. سومین متغیر عمق افشاگری، افشای ساختار حقوقی و مالکیت شرکت شامل شناسائی مدیران، اعضاء هیئت مدیره و ارتباط آنها، پاداش مقامات و سرپرستان شناسائی سهامداران عمده میزان سهام تحت تملک سرپرستان و کارکنان و دامنه و حدود سهامداری است. هر چقدر این سه متغیر ارزش بالاتری داشته باشند، به همان میزان عمق افشاگری بیشتر خواهد بود. دومین جنبه کیفیت گزارش دهی شرکت، اصول حسابداری به کار رفته می باشد. گزارشات مالی ادغام شده معمولًا اطلاع دهنده تر می باشند و استفاده از ذخایر جاری معمولًا یک راه پنهان نگه داشتن عملکرد دوره ای شرکت است. بنابراین کیفیت گزارش دهی شرکت هائی که صورت های مالی خود ادغام کرده و از ذخایر جاری استفاده نمی کنند، بالاتر است. از طرف دیگر چنانچه قوانین حسابدرای کشوری برای مقاصد گزارش دهی مالی از قوانین حسابداری مالیاتی تبعیت کند، گزارشات مالی کمتر اطلاع دهنده خواهند بود. (آلفرد و دیگران به نقل از بوشمن و همکاران، 2001)
سومین جنبه کیفیت گزارش دهی، زمان افشا است. ارزش این متغیر با افزایش فراوانی گزارشات ضمنی، تعداد اقلام ویژه ای در گزارشات ضمنی افشا می شود، ادغام سازی در این گزارشات و گزارش وقایع متعاقب بالا می رود. سرانجام به چهارمین جنبه یعنی اعتبار افشا می رسیم. اعتبار افشاها به کیفیت بالای حسابرسی بستگی دارد.
دومین جزء شفافیت، کسب اطلاعات محرمانه است. ارتباط میان افشای اطلاعات عمومی، پردازش اطلاعات محرمانه و فعالیت های گسترده سرمایه گذاران همیشه تعیین کننده مهم عرضه و تقاضا برای اطلاعات در یک اقتصاد بوده است (ورس چیا، به نقل از بوشمن و همکاران،2001)
برحسب روشی که اطلاعات محرمانه به دیگران منتقل می شود، می توان سه سیستم اطلاعاتی در نظر گرفت. اولین سیستم اطلاعاتی عبارت از کسب اطلاعات محرمانه و انتقال مستقیم آن به دیگران توسط تحلیلگران مالی است؛ تحلیل گران مالی در پردازش و تفسیر اطلاعات اضافی دیگری که از طریق گفتگو با مدیران، تهیه کنندگان، مشتریان و … یک شرکت به دست می آید متخصص می باشند. همه این فعالیت ها، کسب اطلاعات محرمانه محسوب می شود. به واسطه این فعالیت ها مجموعه اطلاعات عملکرد و دورنمای یک شرکت از طریق گزارشات تحلیلگر و توصیه های سهام فراهم می شود هر چقدر تعداد تحلیلگران پی گیر یک شرکت بیشتر باشد، اطلاعات کسب شده معتبرتر است (چانگ و همکاران، به نقل از بوشمن و همکاران، ۲۰۰۱)
در سیستم اطلاعاتی دیگر عبارتند از جمع آوری اطلاعات داخلی، پردازش و فعالیت های معاملاتی دارندگان اطلاعات محرمانه و سرمایه گذاران نهادی نسبتا خیره. اگرچه معمولًا کلیه اطلاعات به دست آمده و پردازش شده توسط خودی ها و سرمایه گذاران نهادی بری عموم گزارش نمی شود، به واسطه تصمیمات خرید و فروش آنها، ارزش محرمانه اطلاعات در قیمت سهام جمع می شود و اطلاعات خاص شرکت به وسیله قیمت سهام به عموم انتقال می یابد. در اینجا شفافیت شرکت با فعالیت های سرمایه گذاران نهادی رابطه مستقیم و با فعالیت های دارندگان اطلاعات محرمانه ارتباط عکس دارد. منع قانونی داد و ستد متکی به اطلاعات نهائی به شفافیت بیشتر منتهی می شود (بهاتاچاریاو همکاران به نقل از بوشمن و همکاران،2001)
سومین جزء شفافیت اشاعه اطلاعات است و شامل توزیع اطلاعات از طریق انواع کانال های رسانه های جمعی و اینترنت می باشد. فقدان یک زیربنای توسعه یافته ارتباطی، همچنین مالکیت دولتی رسانه های گروهی در یک کشور جریان اطلاعات منتشرشده شرکت ها و امکان دسترسی آژانس های اقتصادی و مالی را به این اطلاعات، محدود می کند. از کانال های ارتباطی دسترسی سرعت و صحت انتقال اطلاعات به استفاده کنندگان انتظار می رود. افزایش میزان نفوذ و یا مالکیت در رسانه های گروهی با شفافیت ارتباط مستقیم دارد (دجانکو و به نقل از بوشمن و همکاران2001)
2-2-4 اهمیت شفافیت در بازار های مالی
امروزه تقاضا برای شفافیت فعالیت نهادها و بازارها به شدت افزایش یافته است. بسیاری از استدلال هایی که درباره ایجاد یک نظام مالی جدید جهانی مطرح می شود، پیش از هرچیزبر درخواست افزایش شفافیت متمرکز است درخواستهای فزاینده برای شفافیت در مباحث اقتصادی،مالی و تجاری، بیانگر گرایش جهانی به سمت شفافیت بیشتردر زمینه های حساس است. پژوهشگران، سیاستگذاران و مجریان امور، همگان را به شفافیت در مقوله های مختلفی ازقبیل بانکداری، معیارهای حسابداری و حسابرسی، رویه های که با افزایش شفافیت اطلاعات، بازار مالی از ثبات نسبی برخوردار شود و احتمال وقوع بحران کاهش یابد، اعتماد سرمایه گذاران افزایش می یابد، افراد بیشتری وارد بازار می شوند، نقدشوندگی بازار افزایش و امکان تامین منابع مالی برای شرکتها افزایش می یابد و سرمایه گذار با در دست داشتن اطلاعات شفاف منابع مالی خود را در اختیار شرکت هایی قرارمی دهد که توان استفاده کارا از آن را دارند. این به معنای بهبود کارایی تخصیصی در بازار است و منجر به خروج شرکتهایی با عملکرد ضعیف از بازار می شود. . هر قدر تبادل اطلاعات درجوامع بیشتر باشد امکان گرفتن تصمیم های آگاهانه وپاسخگویی بخش خصوصی و دولتی در مورد چگونگی تحصیل ومصرف منابع بیشتر می شود.
پاسخگویی و مسئولیت پذیری:
در واقع دسترسی بهنگام به اطلاعات مناسب مایه حیات پاسخگویی است. شفافیت و صداقت در ارئه برای اعتماد و کاهش فساد حیاتی است. امروزه افزایش شفافیت و پاسخگویی منجر به افزایش مسئولیت پذیری نیز می شود.با افزایش مسئولیت پذیری ،عملکرد شرکتها بهبود می یابد.
کارایی:
کارایی بازار سرمایه منوط به شفافیت اطلاعات است. هر قدر این شفافیت ارتقا یابد کارایی بازار سرمایه نیز افزایش پیدا می کند. جو عمومی اعتماد در بازار مبنی بر شفافیت اطلاعات ارائه شده و عبور از فیلترهای رسمی که درمورد شفافیت آنها اطمینان نسبی دهد در افزایش و بهبود کارایی بازار مالی نقش بسزایی خواهد داشت . در صورتی که افزایش شفافیت اطالاعات بازار مالی از ثبات برخوردار شود و احتمال وقوع بحران کاهش یابد، اعتماد سرمایه گذاران افزایش می یابد. افراد بیشتری وارد بازار می شوند و سرمایه گذار با در دست داشتن اطلاعات شفاف منابع مالی خود را در اختیار شرکتهایی قرار می دهد که توان استفاده کارا از ان را دارند.
کشف قیمت:
یکی از عوامل موثر در دستیابی به کشف قیمت واقعی ، لزوم شفافیت در اطلاعات ارائه شده است . هر چه اطلاعات افشا شده بیشتر و صحیحتر باشند فرایندکشف قیمت آسانتر و دقیقتر خواهد بود.
تخصیص سرمایه :
اصولا سرمایه گذاران به دنبال مکانی برای سرمایه گذاری هستند که بیشترین بازدهی و کمترین ریسک را برای آنها به همراه داشته باشد.از این رو شرکتهایی که در نشان دادن عملکرد خود شفاف عمل نمی کنند ریسک سرمایه گذاری خود را بالا برده و جذابیت خود را از دید سرمایه گذاران از دست می دهد. این اقلام ممکن است با وجود سودده بودن شرکت، سرمایه را به سمت آن سوق نداده و باعث تخصیص نیافتن بهینه منابع گردد.
اداره صحیح و با برنامه اقتصادی :
بهبود فضای کسب و کار و حمایت از تولید منوط به داشتن اطلاعات دقیق از وضعیت اقتصادی کشور است. سرمایه گذاران و فعالان اقتصادی هم در فضای غیر شفاف نمی توانند با اطمینان سرمایه گذاری وفعالیت کنند.