بیماری های واگیردار، رویارویی با تهدید

دانلود پایان نامه

ریسک رضایتمندی، زمانی که یک شکاف میان تجربه سفر مورد انتظار و واقعی وجود داشته باشد.
ریسک زمان؛ از دست دادن شانس زمان تعطیلات باارزشی که به سفر گردشگر اختصاص یافته است.
ریسک فیزیکی، احتمال صدمه دیدن یا بیماری.
ریسک تجهیزات مربوط به درست عمل نکردن تجهیزات گردشگری می شود که احتمال دارد منجر به صدمه با آسیب به گردشگران شود (جونز و همکاران، 2011).
سونمز در سال 1998 اشاره کرد که معمولاً واکنش به ترورسیم در بین گردشگران با یک تأخیر سه ماهه صورت می‌گیرد چرا که افراد از قبل برنامه ریزی کردند و تمایلی به تغییر برنامه خود ندارند اما در مورد واقعه 11 سپتامبر واکنش ها سریع بود (فلوید و همکاران، 2004) حادثه ی 11 سپتامبر در آمریکا عواقب بسیار چشمگیر و ماندگار را برای صنعت گردشگری در پی داشت و یک تغییر دراماتیک در مقصدهای گردشگری بین مسلمانان و غربی ها به وجود آورد به نوعی که مسیرهای سفر این دو گروه گردشگر هیچگاه به حالت پیش از واقعه بازنگشت. پس از واقعه ی 11 سپتامبر، مسلمانان سفر به کشورهای اسلامی را در اولویت های نخست خود قرار دادند و در مقابل غربی ها نیز به سفر به کشورهای غربی بهای بیشتری دادند (کالسار، 2010). محقق براین باور است که برخی از مسلمانان پس از واقعه ی 11 سپتامبر، هنگام سفر به بعضی از مقاصد غربی با واکنش های نامطلوبی نظیر بازرسی های سخت گیرانه، نگاه های سنگین مردم محلی؛ پیش داوریها روبرو شدند. دولت های کشورهای مقصد به دلیل سوء ظن به گردشگران مسلمان یا افرادی که از مبدأ خاورمیانه به کشور آن ها سفر می کنند، مغرضانه رفتار می‌کنند. در برخی موارد حتی از دادن روادید به ایرانیان نیز خودداری کردند. برآیند این موارد بر تجربه سفر فرد و ادراک او تأثیر گذاشت بنابراین گردشگران مسلمان به تدریج مقاصد خود را به کشورهای اسلامی تغییر دادند. به دلیل این خود پنداره گردشگر که موجب نگرانی هایی برای گردشگر شد، که تمایل و رغبت فرد را برای سفر به این مقاصد به دلیل ریسک روانی ادراک شده کاهش داد. از سوی دیگر غربی ها نیز به گونه ای دیگر این واکنش های نامطلوب را تجربه کردند؛ به همین جهت آن ها نیز مقاصد غیر مسلمان را در اولویت های سفر خود قرار دادند.
در سایر مطالعات، چهار عامل اساسی دیگر موثر بر گردشگری شامل جنگ و بی ثباتی سیاسی، نگرانی های سلامتی، جرائم و تروریسم عنوان شده است. در دهه های اخیر تأثیر بلایای طبیعی نیز مورد توجه قرار گرفته است. از پنج عامل ذکر شده، ریسک های مرتبط با پتانسیل حملات تروریستی و بی ثباتی سیاسی منحصرا بر تغییر تصمیم سفر، حتی میان گردشگران باتجربه تأثیر می گذارند (فلوید و همکاران، 2004)، سونمز (1998) اظهار می دارد که گردشگران هنگام رویارویی با تهدید تروریسم، مقصد را به جایگزین های امن تر تغییر می دهند و احتمال ریسک و خطر را به سایر کشورهای منطقه تعمیم می دهند؛ گردشگران تفاوت های فرهنگی خود را با واکنش های متفاوتشان نمایان می کنند، برای مثال گردشگران آمریکائی احتمالا سطح بالاتری از ریسک را در مقاصد خارجی درک می‌کنند.
در جای دیگر فوش، (2013) اشاره می کند به محض اینکه مصرف کننده سطحی از ریسک را تجربه کند، رفتار او تغییر می کند، از تأخیر در خرید گرفته تا تغییر استراتژی به منظور کاهش ریسک تا سطحی که برای مصرف کننده قابل تحمل باشد. مانند گسترش وفاداری برند، جستجوی اطلاعات، خرید از یک برند محبوب و یا خرید از برند ارزان قیمت یا گران قیمت راه کارهای فرد برای کاهش ریسک ادراک شده است. این استراتژی ها ممکن است اطمینان را در نتایج خرید افزایش دهد و احتمال شکست را کاهش دهد. گردشگری علاوه بر این که قسمتی از صنعت خدماتی است، ناملموس، تفکیک ناپذیر، تغییرپذیر و نابود شدنی نیز است. محصولات گردشگری در معرض عوامل خاصی مانند: هوای بد، مردم محلی غیرمهمان نواز، اعتصاب کارکنان فرودگاه، غذاهای محلی غیرقابل خوردن، تروریسیم، جرائم، دستگیری های سیاسی، بیماری ها و بلایای طبیعی قرار دارد. این عوامل اغلب سطح ریسک ادراک شده گردشگر را افزایش می دهند؛ اکثر اوقات، درک گردشگر از این عوامل است که ریسک ادراک شده مقصد یا سفر را تعیین می کند.
ریسک ادراک شده ترافیک، به احتمال تصادفات جاده ای و شدت پیامدهای آن مربوط می شود، مضاف بر اینکه رابطه مبتنی با رفتارهای رانندگی ایمن دارد. زمانی که رانندگان ریسک بالایی را در ترافیک ادراک می‌کنند، تمایل به رفتارهای پیشگیرانه دارند. اگرچه مطالعاتی نیز وجود دارد که رابطه بی ریسک ترافیک جاده ای و رفتار رانندگان را ضعیف ارزیابی می‌کنند. نتایج متناقض با توجه به نقش ریسک ادراک شده در رفتار رانندگی می تواند با تفاوت های درآمد و سطوح پیشرفت، ریسک محیطی و تفاوت های میان فرهنگی بین کشورها توضیح داده شود (سیمیکو گلو، نردجان،فلاح زواره، محمدی هزاوه، ممدوحی و روندمو، 2013).
در ایران با توجه به آمار بالای تصادفات جاده ای، به نظر می رسد مهمترین تفاوت در استانداردهای پیشنهادی حاکی از آن است که بیشتر مردم رفتار خود را پرخطر ارزیابی نمی‌کنند؛ آنها نه در جایگاه راننده و نه در جایگاه عابر پیاده با دقت رفتار نمی کنند. آشکار است که دانش و ادراک ریسک لزوما منجر به کاهش رفتارهای پرخطر نمی شود (منتظری، 2004). طبق نظریه فرهنگی ریسک، سرنوشت گرایی نقش مهمی در شکل گیری ریسک ادراک شده فردی دارد. سرنوشت گرایان تمایلی ندارند که درباره مسائلی که کنترل شخصی بر آن ندارند نگران باشند، که این نگرش در برخی حبیطه ها منجر به کاهش ریسک ادراک شده می شود، از سوی دیگر این افراد رویدادها و حوادث را با عوامل تصادفی و خارج از کنترل توصیف می کنند، مانند تقدیر یا بدشانسی، که غیرقابل تغییر هستند (داگلاس و ویداوسکی،1983).
دانش قبلی راجع به بیماری ها، درمان بیماری و مفهوم فرهنگی – اجتماعی آن، ادراک گردشگر از ریسک و نحوه درگیر شدن با توصیه های بیش از سفر را شکل می دهد. چهارچوب های مفهومی زیادی برای کمک به درک پاسخ گردشگران به ریسک ها طراحی شده است. یکی از آن ها به درک ریسک افراد و توانایی های آن ها در پاسخگویی به ریسک مربوط می شود. پژوهش ها در حوزه سلامت و ریسک های مرتبط نشان داده است که افراد براساس ادراکشان از موارد زیر عمل می کنند:
شدت ریسک
حساسیت آن ها نسبت به ریسک
هزینه، فایده و ریسک های سفر
توانایی شخصی افراد برای کسب موفقیت و عهده دار شدن اقدام های موردنیاز (لگات و فرانکلین، 2013).
به نقل از کوهن و کوپر(2004) در سفر به مقاصد بین المللی، یکی از عوامل مؤثر در تصمیم سفر مشکلات ارتباطی است که به دلیل محدودیت های زبانی به وجود می آید. محدودیت های زبان هر سطحی از سفر را، از برنامه ریزی برای سفر تا رضایتمندی از تجربه سفر را تحت تأثیر قرار می دهد. برای جذب بازدیدکنندگان؛ بازاریابان و ارائه دهندگان خدمت سفر نیاز به اطلاعات دقیق درباره ریسک احتمالی ادراک شده از سوی گردشگران دارند (هان، 2005).
حوادث و بلایای طبیعی، ناآرامی های سیاسی، جنگ ها، بیماری ها واگیردار و تروریسم منجر به ریسک ادراک شده در سفر می شوند(جلیلوند و سمیعی، 2012). از یازده سپتامبر 2001 و حملات تروریستی بیشتر، بیماری های واگیردار و بلایای طبیعی، ریسکها و بحرانها و تأثیرات آن اهمیت بیشتری در پژوهش های محققان یافت. حملات تروریستی معرف گونه ای از بحران های گردشگری هستند. تصویری نمادین از وحشت و ویرانی در ذهن گردشگران احتمالی ریشه دوانده است و از دست دادن تقاضای گردشگری، به شدت این صنعت و مردم محلی را تحت تأثیر قرار می دهد. تا به امروز بیشتر مطالعات گردشگری در حوزه ترورسیم به آثار و پیامدهای اقتصادی آن محدود شده است که در وهله اول به اندازه گیری از دست دادن تقاضا می پردازند. به طور کلی، مدیریت ریسک و بحران از اقدامات پیشگیرانه و استراتژی های کپی برداری شده شناخته شده اند (اشار، 2010).
آب و هوا بر انتخاب مقصد گردشگری اثرگذار است و از میان اثرات مثبت و منفی آب و هوای خوب و بد بر انتخاب مقصد، اثرات منفی تأثیرات بیشتری دارد (براون و همکاران 1999). گردشگری در بسیاری از کشورها یک فعالیت و منبع درآمد مهم محسوب می شود، و وضعیت آب و هوایی قسمتی از تصویر ذهنی ایجاد شده از مقصد در ذهن فرد است و عمدتا یک عامل از جاذبه می باشد اما بعضا می تواند می تواند عامل ریسک نیز باشد. باید به خاطر داشت که افراد نسبت به ترکیب های ویژه پارامترهای هواشناسی حساس تر از شرایط تک پارامتری هستند. در کل استفاده از شاخص های ترمو- فیزیولوژی مانند دمای تعادل فیزیولوژیکی می تواند با پارامترهای فیزیکی و جنبه های زیبایی – شناختی ترکیب شود تا طبقه بندی آب و هوایی شکل گیرد. ارزش کدگذاری ادراکی آب و هوا از نظر گردشگران، عوامل ذهنی مانند انگیزش، ترجیحات فردی و جنبه های فرهنگی را شامل می شود و مجموعه این عوامل بر ادراک وضعیت آب و هوایی و سطح آسایش تأثیر گذارند. آب و هوا نحوه شکلگیری تصویر مقصد را در ذهن شکل گیری تحت تأثیر قرار می دهد به خصوص زمانی که فرد به دنبال فعالیت های تفریحی در هوای آزاد است (اندرید، الکوفورادو و الیویرا،2007).
تول و والش (2012) با بررسی شاخصه های انتخاب مقصد در میان 182 کشور، عنوان داشتند مردم به طور معمول آب و هوایی را ترجیح می دهند که به آب و هوای محل زندگی خودشان نزدیک تر باشد. گردشگران مکان های گرم ولی نه خیلی زیاد را به مکان های سرد ترجیح می دهند، هوای بارانی را به ویژه در مناطق خشک تر ترجیح می دهند و همچنین افرادی که از زادگاهشان گرم تر است بیشتر از سایرین به مباحث آب و هوایی اهمیت می دهند. بنابر پژوهش تول و والش، مدیترانه یکی از جذاب ترین آب و هواها را برای سپری کردند تعصیلات دارا می باشد.
2-13 متغیرهای جمعیت شناختی و ریسک ادراک شده