پایان نامه : -تحلیل جرم شناختی جرایم اینترنتی(سایبری)

– با تصویب موافقتنامه جرائم رایانه ای در سال 1986-1985 توسط شورای اروپا، گام‌های زیادی برای تدوین قوانین مرتبط با جرائم رایانه ای برداشته شد.

– در سال 1989 کمیته تخصصی شورای اروپا برای تدوین و یکنواخت کردن سیاست جنایی مربوط به جرائم رایانه ای پیشنهاد‌هایی ارائه کرد که مورد تصویب شورا نیز قرار گرفت.

– در همایشی که انجمن بین‌المللی حقوق جزا در سال 1994 برگزار شد، یک سری از مسائل به عنوان جرایم مستقل رایانه ای تدوین شد.

– نهایتاً در سال 2001 میلادی شورای اروپا، مبادرت به وضع موافقتنامه جرائم رایانه ای کرد که این موافقتنامه شامل چهار فصل و 48 گفتار است. در ایران نیز با توجه به توسعه تکنولوژیک و انفورماتیک با گسترش تخلفاتی از قبیل کپی و تکثیر غیر‌قانونی نرم‌افزار‌ها و برنامه‌های رایانه‌ای در دی‌ماه 1379 قانون حمایت از پدید‌آورندگان نرم‌افزار‌های رایانه‌ای به تصویب رسید که آیین‌نامه آن نیز در 70 ماده به تصویب هیأت وزیران رسیده است.[1]

دانلود متن کامل پایان نامه با موضوع:تحلیل جرم شناختی جرایم اینترنتی

دسته بندی جرم سایبری در سایت ایرانداک

درباره جرائم رایانه ای تعاریف مختلفی ارائه شده است و اتفاق نظر در این تعاریف وجود ندارد. نخستین گام در جهت تعریف جرائم رایانه ای مربوط به سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (O. E. C. D) است که در سال 1983 در پاریس، از سوی گروهی از متخصصان که به دعوت این سازمان جمع شده بودند ارائه شده است که جرائم رایانه ای را: «سوء‌استفاده از کامپیوتر‌ها شامل هر رفتار غیرقانونی، غیراخلاقی یا غیرمجاز مربوط به پردازش خودکار و انتقال داده است» تعریف کرده اند. در این تعریف گرچه به صراحت از جرائم رایانه ای نام برده نشده ولی منظور از سوء‌استفاده از رایانه همان جرائم رایانه ای است. در تعریف دیگری در مورد جرائم رایانه ای آمده است: «هر عمل مثبت غیرقانونی که کامپیوتر‌ یا رایانه در آن ابزار یا موضوع جرم باشد جرم رایانه ای است».[2]

گرچه تعریف فوق، تعریف بدی نیست ولی کامل و جامع هم نیست زیرا در این تعریف فقط اشاره به عنصر مادی جرم کرده و از دیگر عناصر متشکله جرم و همچنین مصادیق جرائم رایانه ای سخنی به میان نیامده است. پلیس جنایی فدرال آلمان نیز تعریفی از جرائم رایانه ای ارائه داده که عبارت است از: «جرم رایانه ای دربرگیرنده همه اوضاع، احوال و کیفیاتی است که در آن شکل‌های پردازش الکترونیک داده‌ها، وسیله ارتکاب یا هدف یک جرم قرار گرفته است و مبنایی برای نشان دادن این ظن است که جرمی ارتکاب یافته است». همچنین به‌موجب نظر وزارت دادگستری آمریکا «هرگونه عمل ناقض قانون کیفری که مستلزم آشنایی با دانش مربوط به تکنولوژی کامپیوتر جهت ارتکاب عمل، تعقیب یا رسیدگی به آن باشد، جرم رایانه ای است»[3]

[1] مایکروسافت، مبانی شبکه، ترجمه امیر اسعد انزالی، جلد اول، انتشارات خجسته، چاپ اول، تهران،ص97

[2] عمیدی، مهدی، مطالعه تطبیقی جرایم ‌رایانه‌ای از دیدگاه فقه و حقوق کیفری ایران، پایان نامه کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد تهران مرکز ، 1387،ص54

[3] مرشدی نیا، محمد رضا، رایانه و معضلات آن، چاپ اول، تهران، ص125