میزان کل دارایی های دائمی به شکل دارایی های جاری و ثابت مداوما افزایش مییابد.افزایش هایی از این قبیل را باید از محل ابزار مالی بلند مدت یعنی سرمایه یا افزایش های خودکار بدهی ها(مثل مالیات و حساب های بستانکاران) تامین مالی کرد.
“دارایی های دائمی و دارایی های موقت”
جمع دارایی های دائمی
دورهی زمانی
نمودار1-2دارایی های دائمی و داراییهای موقت
(وستون و بیرگام، 1386)
یک شرکت باید در انتخاب ترکیب منابع مالی مانند بدهی های بلند مدت،استفاده از سهام ممتاز و سهام عادی که به منظور سرمایه گذاری های مالی به کار میروند عوامل متعددی را ارزیابی نماید و مناسب ترین روش را انتخاب کند.(هامپتون، 1385)
2-1-6-1مزایای تامین مالی از طریق بدهی:
1-هزینه ی بهره ی بدهی،هزینه ی قابل قبول مالیاتی می باشد.
2-بازپرداخت بدهی در دوران تورمی ارزان تر تمام خواهد شد.
3-برنامه ریزی و کنترل شرکت به واسطه ی تامین مالی از طریق بدهی بلندمدت مناسب تر می باشد.
4-با اعمال شرط بازخرید در قرارداد،تامین مالی شرکت انعطاف پذیرتر می شود.چنین شرطی به شرکت اجازه می دهد تا قبل از سررسید اوراق قرضه،بدهی خود را پرداخت کند.
5-بدهی بلندمدت می تواند ثبات مالی آتی شرکت را حفظ کند،خصوصا در شرایطی که بازارهای پولی دچار رکود گردد و اخذ وام های کوتاه مدت مقدور نباشد.
2-1-6-2معایب تامین مالی از طریق بدهی:
1-صرف نظر از سود یا زیان ناشی از عملیات موضوع قرارداد،هزینه ی بهره ی بدهی ها باید پرداخت شود.
2-معمولا اصل بدهی باید در تاریخ سررسید پرداخت شود.
3-شرایط قرارداد قرضه ممکن است محدودیت های زیادی بر شرکت تحمیل کند.
4-ممکن است ریسک شرکت به واسطه ی خطاهای پیش بینی در عملیات موضوع قرارداد تامین مالی،شدیدا افزایش یابد. (هامپتون و همکاران، 1390)
2-1-7 منابع بازپرداخت بدهی های بلندمدت
مسئله اصلی در تامین مالی هر پروژه تعیین منبع یا منابع بازپرداخت سرمایه استقراضی است.در تامین مالی پروژه میتوان دو منبع پرداخت را مشخص کرد:
1-منبع اولیه ی پرداخت:عبارتست از پرداخت بهره،اصل وام و منافع آن در صورتی که روند عملیات موضوع قرارداد تامین مالی مطلوب باشد.شرکت و بستانکاران تمایل دارند که منبع(منابع)اولیه¬ی پرداخت را بشناسند.برای وام های مربوط به سرمایه¬ی در گردش،تبدیل دارایی ها به وجه نقد یا فروش موجودی ها و یا وصول مطالبات به عنوان منبع اولیه¬ی بازپرداخت وام می¬باشند.
2-منبع ثانویه پرداخـت: عبارتـست از بهره ای که فقـط به بانک یا شـرکت تامین کننـده ی وام تعـلق می گیرد.برای این منظور دو منبع ثانویه ی زیر را میتوان برای بازپرداخت بدهی های بلند مدت در نظر داشت: