درصد سهام شناور آزاد در حاکمیت شرکتی

درصد سهام شناور آزاد، درصدی از کل سرمایه شرکت است که  جهت معامله در بازار سهام در دسترس باشد یا قسمتی از سهام یک شرکت که بدون هیچ‌گونه محدودیت قابل معامله باشد و عددی است که از نتیجه کسر تعداد سهام غیرقابل معامله از کل سهام شرکت به دست می‌آید. این تعریف اولین بار توسط  سالامون اسمیت[1] درسال 1989 میلادی ارایه گردیده است. درصد سهام شناور آزاد میزانى از سهام منتشره شرکت است که در دست آن عده از سهامدارانی است که با دریافت پیشنهاد قیمت مناسب حاضر به فروش سهم خود خواهند بود. بنابراین سهام سهامدارانى که بنا به دلایل استراتژیک سهم یک شرکت را خریدارى کرد‌ه‌اند، جز درصد سهام شناور آزاد محسوب نمی‌گردد. در تعاریف دیگر سهامی که متعلق به سهامداران استراتژیک نباشد سهام شناورآزاد محسوب می‌شود. گروه‌های اصلی سهامداران استراتژیک با کمی تفاوت در شاخص‌های مختلف شامل؛

  • دولت‌ها: سهام شرکت‌ها و آژانس‌های دولتی؛

  • شرکت‌ها: سهام شرکت‌هایی که توسط خودشان نگهداری می‌شود یعنی عمدتا سهام خزانه هستند؛

  • سهام سایرین: شامل سهام اعضای هیات‌مدیره و مدیران و اعضای خانواده‌ها که در شرکت نقش مدیریتی دارند و یا افراد و مدیرانی که به آن وابسته‌اند؛

  • سهام کارمندی و کارگری؛

  • سهام در اختیار بنیادها؛

  • سهام در اختیار صندوق‌های بازنشستگی (گاهی در تعاریف درصد سهام شناور آزاد در نظر گرفته می‌شود)؛

  • سهام در اختیار بانک‌ها (گاهی در تعاریف درصد سهام شناور آزاد در نظر گرفته می‌شود)؛

  • سهام در اختیار شرکت‌های بیمه (گاهی در تعاریف درصد سهام شناور آزاد در نظر گرفته می‌شود) (جعفری‌سرشت، 1389).

 

[1]. Salomon Smith

متن کامل در سایت زیر :

ایان نامه بررسی تاثیر کفایت حاکمیت شرکتی