رابطه آموزش با یادگیری

رابطه آموزش با یادگیری

    از مقایسه تعریفای آموزش با یادگیری و با یکدیگر به این نتیجه می رسیم که اینا در پروسه جداگونه هستن. یادگیری همیشه معطوف به یادگیرندهه، اما آموزش، لازمه فعالیت دوطرفه بین دست کم دو نفر
( یه معلم و یه یادگیرنده) است. یادگیری هدفه و آموزش وسیله رسیدن به هدفه، اما آموزش همیشه به یادگیری نمی انجامد. اگه یادگیرنده بخواد از کمکا و امکاناتی که معلم واسه اون بوجود میاره، به کار گیری کنه و در جهت یادگرفتن فعالیت کنه،  در اون یادگیری ایجاد می شه و فعالیتای آموزشی معلم مفید ثمر هستن. اما چیزی که یادگیرنده در جهت یادگرفتن فعالیت نکنه و نخواد از کمکای معلم به کار گیری کنه، در اون یادگیری به وجود نمیاد و در اینجور حالتی آموزش به یادگیری نمی رسه(سیف،
1382).

 ضرورت مشارکت فعال گیرنده در موقعیتای آموزشی واسه تحقق هرچه بیشتر یادگیری و درک چگونگی این همیشه از مشغله های ذهنی آموزش گران بوده. در طول تاریخ آموزش و پرورش، خصوصا در قرن گذشته، صاحب نظران به دنبال پیدا کردن و ارائه امکاناتی واسه یادگیری بهتر و بادوام تر شاگردان بودن که بخشی از این کوششا منجربه تشکیل بخش جدیدی از علم تعلیم و تربیت موسوم به (( تکنولوژی آموزشی)) شده(خرامیده،1384).