رابطه ارزشی اطلاعات حسابداری، استانداردهای حسابداری

دانلود پایان نامه

نگاره 4-5. کواریانس بین متغیرهای تحقیق………………………………………………………………….77
نگاره 4-6 . نتایج حاصل از آزمون فرضیهی اول……………………………………………………………79
نگاره 4-7. نمودار ضریب γ1 و β2 برای سالهای 79 تا 87 به صورت تجمعی…………………….81
نگاره 4-8 . نمودار ضریب β3 برای سالهای 79 تا 87 به صورت تجمعی……………………………81
نگاره 4-9الف. نتایج مربوط به شرکتهای دارای محافظهکاری بالا………………………………….83
نگاره 4-9ب. نتایج مربوط به شرکتهای دارای محافظهکاری متوسط……………………………….84
نگاره 4-9ج. نتایج مربوط به شرکتهای دارای محافظهکاری پائین…………………………………..85
نگاره 4-10 . نمودار میزان محافظه کاری( (β3 برای سه گروه شرکتها……………………………….86
نگاره 4-11. نتایج مربوط به آزمون فرضیه دوم……………………………………………………………..87
نگاره 4-12. نمودار مربوط به رابطه ارزشی اطلاعات حسابداری شرکتهای مورد بررسی…….88
نگاره 4-13. نمودار پراکندگی بین بازدهی و سود هر سهم برای محافظهکاری سطح یک……..89
نگاره 4-14. نمودار پراکندگی بین بازدهی و سود هر سهم برای محافظهکاری سطح دو………..90
نگاره 4-15. نمودار پراکندگی بین بازدهی و سود هر سهم برای محافظهکاری سطح سه……….90
نگاره 4-16. نتایج مربوط به میزان محافظهکاری برای دو دوره زمانی…………………………………91
فصل اول
کلیات تحقیق
مقدمه
بازار سرمایه به عنوان یکی از ارکان اساسی رشد و توسعه اقتصادی در کشورها مطرح میباشد. سرمایهگذاری از مؤلفههای مهم و تعیین کننده در اقتصاد هر کشور محسوب می گردد. بازارهایی نظیر بازار پول، کار و کالا در کنار بازار سرمایه، عهدهدار تخصیص بهینه سرمایه و منابع مالی می باشند.
اطلاعات نقش اساسی در عملکرد بازار سرمایه دارد، زیرا اغلب تصمیمات، از جمله تصمیمات سرمایهگذاری، در شرایط عدم اطمینان انجام می شود و در چنین شرایطی اطلاعات نقش مهمی در کاهش عدم اطمینان دارد. برای کاهش عدماطمینان، باید اطلاعات مورد نیاز را از منابع مختلف فراهم کرد. یکی از مهمترین منابع اطلاعات، گزارشهای مالی می باشد. ارقام و گزارشهای مالی بخشی از دادههای مورد نیاز در فرآیند تصمیمگیری می باشد به طوری که میتوان گفت هدف اصلی حسابداری فراهم آوردن اطلاعاتی است که آثار مالی معاملات، عملیات و رویدادهای مؤثر بر وضعیت مالی و نتایج عملیات واحد تجاری را بیان کند(ثقفی و سدیدی، 1386).
استفادهکنندگان از گزارشهای مالی، اطلاعاتی میخواهند که هم بر تصمیمات اقتصادی آنها در ارزیابی رویدادهای گذشته، حال یا آینده یا تأئید یا تصحیح ارزیابیهای گذسته شان مؤثر بوده(ویژگی مربوط بودن) و هم عاری از اشتباهات و تمایلات جانبدارانه با اهمیت بوده و به طور صادقانه معرف چیزی باشد که مدعی بیان آن است یا به گونهای معقول انتظار می رود بیان کند(ویژگی قابل اتکابودن)(کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1386). سرمایهگذاران، اعتباردهندگان و سایر افرادی که به صورتهای مالی اتکا می کنند، نمی خواهند گزارشاتی بدست آنها برسد که در آن داراییها و درآمدها بیش از واقع و هزینهها و بدهیها کمتر از واقع گزارش شده باشد. مدیران به عنوان مسئول تهیه صورتهای مالی، با وقوف کامل بر وضعیت شرکت و یا برخورداری از سطح آگاهی بیشتر نسبت به استفادهکنندگان صورتهای مالی، به طور بالقوه سعی دارند که تصویر واحد تجاری را مطلوب جلوه دهند. برای مثال، ممکن است از طریق منظور نمودن هزینههای یک دوره به عنوان دارایی، باعث کاهش هزینهها و گزارش سود بیشتر در صورتهای مالی شوند. همچنین ممکن است داراییها و سرمایه واحد تجاری بیش از میزان واقعی گزارش شود. نتیجه کلی این عملیات چنین خواهد بود که تصویر واحد تجاری بهتر از وضعیت واقعی به نظر برسد و انگیزه تزریق سرمایه و منابع مالی از افراد برون سازمانی به شرکت افزایش یابد. در چنین شرایطی اصول و رویههای حسابداری، با هدف متعادل کردن خوشبینی مدیران، حمایت از حقوق ذینفعان و ارائه منصفانه صورتهای مالی، مفهوم محافظهکاری را به کار میبرند. محافظهکاری به عنوان یکی از اصول محدودکننده حسابداری، سالهاست است که مورد استفاده حسابداران قرار می گیرد و علی رغم انتقادهای فراوان بر آن، همواره جایگاه خود را در میان سایر اصول حسابداری حفظ کرده است. به طوری که می توان دوام و بقای محافظهکاری در مقابل انتقادهای وارده بر آن در طول سالیان طولانی را گواهی بر مبانی بنیادین این اصل دانست. همچنین می توان از محافظهکاری به عنوان مکانیزمی نام برد که اگر به درستی اعمال شود، منجر به حل بسیاری از مسائل نمایندگی و عدمتقارن اطلاعاتی خواهد شد که به طور کلی از شکاف روزافزون بین مدیران و تأمینکنندگان منابع مالی واحدهای تجاری ناشی میشود(کردستانی، امیر بیگی لنگرودی، 1387).
از طرف دیگر، استفادهکنندگان از اطلاعات مالی، تمایلی به استفاده از گزارشاتی که در آن، درآمدها و داراییها به طور غیر واقعی کمتر از واقع و هزینه ها و بدهیها به طور افراطی بیشتر از واقع نشان داده شود، ندارند. نکتهای که در اینجا مورد توجه قرار می گیرد محافظهکاری افراطی است که نتیجه آن تخریب صورت های مالی است. در واقع، رعایت بیش از حد محافظهکاری باعث نقض ویژگی بیطرفی اطلاعات خواهد شد.
سؤالی که اینجا مطرح می شود اینست که آیا محافظهکاری به طور کلی بایستی در صورتهای مالی وجود داشته باشد؟ و آیا اطلاعات حسابداری تهیه شده به صورت محافظهکارانه باعث بهبود تصمیمات سرمایهگذاران بازار سرمایه می شود؟ این تحقیق با هدف سنجش میزان محافظهکاری در شرکتهای ایرانی و نیز تأثیر حسابداری محافظهکارانه بر اطلاعات مالی شرکتهای مورد نظر انجام می شود و سعی دارد بیان کند که آیا رعایت محافظهکاری به طور کلی به نفع تصمیمگیرندگان مالی بوده و در نهایت می تواند باعث افزایش کارایی بازار سرمایه شود؟