خانه آنها مشابه اداره ای کوچک است.
همواره برانگیخته، رقابتی و آماده کار هستند.
کار کردن بیش از هر چیز دیگری آنها را خوشحال می کند.
رابینسون پس از جمع آوری نمونه های موردی و بر اساس تجربه مشاوره ای خود، ۱۰ هشدار دهنده اعتیاد به کار را در میان مراجعان خود شناسایی کرد. او نتیجه گیری کرده است که افراد معتاد به کار، همواره شتاب زده هستند، بیش از حد مشغله دارند، اغلب احساس نیاز می کنند که چندین فعالیت را همزمان انجام دهند و تنها زمانی احساس توفیق می کنند که درگیر چندین کار باشند. این افراد نیاز دارند که همه چیز را در کنترل خود داشته باشند و در واقع به ایفای بازی کنترل می پردازند. آنها در واگذاری کارها به دیگران احساس راحتی نمی کنند و کمک خواستن از دیگران را نشانه ضعف و ناتوانی خود می دانند. ویژگی بسیاری از افراد معتاد به کار این است که از نظر آنها، هیچ چیز، هیچ گاه به اندازه کافی خوب نیست. افراد معتاد به کار، گرایش به برقراری استانداردهایی ناممکن برای عملکرد خود و دیگران دارند، به طوری که گاهی ناکامی و خشم گرفتن بر دیگران، به امری اجتناب ناپذیر برای آنان تبدیل می شود. در مورد نشانه های رفتاری و خلقی معتادان به کار می توان به علائم رفتاری نظیر بدخلقی، بی قراری، بی خوابی، دشواری در کسب آرامش، بیش فعالی، تحریک پذیری، ناشکیبایی، فراموشکاری، مشکل در تمرکز و خستگی اشاره کرد (قامپرلین و چیریستین، 2009).
2-3-8) راه کارهای درمانی
برای معتاد به کار، چرا ترک عادت تا این حد دشوار است؟ پاسخ شاید این باشد که کل هویت و شخصیت او در کار او رنگ و معنا می یابد. پترووسکی (2008)، گفته است سازمان ها از طریق ایجاد شرایطی نظیر اعطای پاداش به رفتارهای زمینه ساز اعتیاد به کار، به طور غیرمستقیم در شکل گیری آنها دخالت دارند. محققان، پیشنهادات زیر را برای کاهش میزان و اثرات اعتیاد به کار ارائه می دهند:
مشخص ساختن کارکنانی که نشانه هایی از اعتیاد به کار در آنها دیده می شود.
ارزیابی میزان اعتیاد به کار در سازمان ها (آیا اعتیاد به کار یکی از مشکلات سازمان است؟).
تنظیم مجدد اولویت های کاری، برنامه های شغلی جایگزین، اطمینان از این که افراد، کار را در زمان مشخص شده ترک می کنند.
ایجاد برنامه های آموزشی.
ایجاد فرهنگ سازمانی با ارزش هایی که بر اهمیت توازن کار خانواده تأکید دارند.
از دیگر راه کارهای مطرح شده می توان به موارد زیر نیز اشاره کرد:
بپذیرید که پرکاری بیش از حد، نوعی اعتیاد است و به زندگی خانوادگی شما لطمه جدی وارد می آورد. سپس از فاز انکار خارج شوید.
سعی کنید با خویش منصف بوده و خود و خانواده را به خاطر کار فراموش نکنید.
در مقابل کوه توقعات و تقاضاها، نه بگویید. اولویت اصلی در زندگی، شما و خانواده شماست.
امتحان کنید ببینید می توانید هفته ای یک بار بدون موبایل و یا عصبانی شدن به خاطر ماندن در ترافیک، به محل کار خود بروید.
سرگرمی های جدیدی پیدا کنید. سعی کنید با دوستان، خانواده و فرزندان خود به بازی و ورزش بپردازید.
شکست را بپذیرید، برای افراد معتاد به کار، شکست بسیار دردناک است. سعی کنید در مسیری درست، کارها را به همکاران خود واگذار کنید.
افراد دیگر را صادقانه تحسین کنید. یکی از ویژگی های معتادان به کار تا حدی خودشیفتگی آنهاست. با انجام این کار نشان دهید که قدردان کارهای دیگران هستید و از سوی دیگر تمرکز بر خود را کاهش می دهید.