از سوی دیگر، بین سرمایه اجتماعی و تعهد کارکنان، انعطاف پذیری سازمان، مدیریت مناسب کنش جمعی و ایجاد سطوح بالایی از سرمایه مفهومی، رابطه مثبت و معنی داری برقرار است. بنابراین سرمایه اجتماعی می تواند عملکرد سازمانی را ارتقا دهد(بولیو و دیگران؛2002: ص507).
سرمایه اجتماعی سازمانی ، یک دارایی است که هم برای سازمان ( از طریق ایجاد ارزش برای ذینفعان) و هم برای اعضای سازمان ( از طریق ارتقای مهارت کارکنان) مفید و سودمند است( لینا و ون برن؛1999:ص538).
سرمایه اجتماعی برموفقیت کارکنان در مسیر پیشرفت شغلی خود تاثیر می گذارد. سرمایه اجتماعی تسهیل کننده تبادل منابع بین واحدی، نوآوری محصولات و تقویت کننده یادگیری بین سازمانی است ، همچنین سرمایه اجتماعی امکان تبادل و ترکیب سرمایه فکری و نیز اثر بخشی تیم های بین واحدی را افزایش می دهد و در نهایت سرمایه اجتماعی روابط با تامین کنندگان و شبکه های تولید منطقه ای را تقویت می کند(مشبکی،قلیچ لی؛1386:ص239).
سرمایه اجتماعی اهمیت اساسی شبکه های قوی ، روابط مبتنی بر اعتماد و همکاری را در اجتماعات آشکار می سازد (جاکابز؛1965،ص78). پوتنام معتقد است ویژگی های یک سازمان اجتماعی عبارتند از شبکه ها، هنجارها و اعتماد اجتماعی که همکاران و هماهنگی را برای منافع متقابل تسهیل می کنند(پوتنام؛1995:ص70).
از دیدگاه سازمانی، گوشال و ناهاپیت سرمایه اجتماعی را به عنوان جمع منابع بالفعل و بالقوه موجود در درون، قابل دسترس از طریق و ناشی شده از شبکه روابط یک فرد یا یک واحد اجتماعی تعریف می کنند (ناهابیت،1996:ص243). از دیدگاه آنها سرمایه اجتماعی یکی از قابلیتها و دارایی های بسیار مهم سازمانی است که می تواند به سازمانها در خلق و تسهیم دانش کمک بسیار کند و برای آنها در مقایسه با سازمانهای دیگر “مزیت سازمانی پایدار” ایجاد کند.(مشبکی و قلیچ لی،1386: 239)
کاهن و پروساک مطرح می کنند که سرمایه اجتماعی شامل موجودی تعاملات فعال در میان افراد است . یعنی اعتماد، درک متقابل،رفتارها و ارزشهای مشترک که اعضای شبکه های انسانی و گروهها شده و امکان فعالیتهای همکارانه را ممکن می سازد در سازمان ایجاد می کند.(بروساک،995)
در نهایت طبق تحقیقات به عمل آمده سرمایه اجتماعی می تواند:
بر موفقیت حرفه ای تاثیر بگذارد.
به فرایند جست جوی شغلی کارکنان کمک نموده و پورتفلیوی بهتری از کارکنان برای سازمان ایجاد نمایند.
مبادله منابع بین واحدها را تسهیل نماید.
نوآوری در ایجاد سرمایه فکری و کارایی تیم های چند منظوره را تحریک نماید.
گردش شغلی کارکنان را کاهش دهد.
ارتباط با عرضه کنندگان ، شبکه منطقه ای تولید و یادگیری بین سازمانی را تقویت نمایند(قلی پور، مدهوشی و جعفریان ،1387:ص115).
2-7) انواع سرمایه و ارتباط آن با سرمایه اجتماعی
انواع مختلف سرمایه عبارت است از:
سرمایه فیزیکی: ماشین آلات، تجهیزات و مانند آن ، در این نوع سرمایه قرار می گیرد(شارع پور،1383)
سرمایه مالی : به درآمد پول و همچنین دیگر منابع و دارایی های مالی گفته می شود و تظاهر نهادینه اش را در حقوق مالکیت تیلور می‌یابد، مثلاً پول و اشیای مادی که می توان برای تولید و خدمات به کار برد(ترنر،1998: 934). شکل اقتصادی سرمایه، مانند دارایی های منقول و ثابت یک سازمان بلافاصله قابل تبدیل به پول است(انصاری،1383)؛
سرمایه طبیعی: مثل خاک، آب، معادن و دیگر منابع طبیعی( شارع پور،1383)
سرمایه انسانی: سرمایه انسانی یک نوع از سرمایه های مهم در بازار کار می باشد(Nahapiet&Ghoshal, 1998) سرمایه انسانیی ک مفهوم اقتصادی است ویژگی های کیفی انسان ـ اعم از آموزش، تخصص، مهارت، داشتن خلاقیت، دانش و نوآوری ـ عموماً نوعی سرمایه به شمار می رود. به عبارت دیگر، سرمایه انسانی را می توان ارتقا و بهبود ظرفیت تولیدی افراد جامعه نامید(علوی راد و نصیر زاده، 1380) همچنین سرمایه انسانی با مهارتها و دانش فنی یک شخص سنجیده می شود(Huvila,2009:297).