فنون‌ و راهبردهای‌ مدیریت‌ تعارض‌، ناسازگاری

دانلود پایان نامه

-وقتی‌ سطح بالایی‌ از اعتماد وجود دارد.
-وقتی‌ شما می‌خواهید تعهد افراد را به‌دست‌آورید.
-وقتی‌ هدف‌ یادگیری‌ است‌.
5. موقعیتهای‌ مناسب‌ برای‌ سبک‌ مصالحه‌:
-زمانیکه‌ اهداف‌ مهم‌ هستند، اما ارزش‌ این را ندارند که‌ باعث‌ تعارض‌ شوند.
-وقتی‌ طرفین‌ تعارض‌ دارای‌ قدرت‌ برابر هستند.
– برای‌ دستیابی‌ به‌ توافق‌ موقت‌ در موضوعات‌ پیچیده‌.
– به‌ عنوان‌ یک‌ راه‌ حل‌ کمکی‌ زمانیکه ‌همکاری‌ و رقابت‌ موفقیت‌آمیز نیست‌.
– وقتی‌ فشار زمانی‌ وجود دارد و باید به‌ راه‌ مقتضی‌ دست‌ یافت (هورنانگ‌، 2002).
2-3-11. فنون‌ و راهبردهای‌ مدیریت‌ تعارض‌
در هنگام‌ مواجهه‌ با تعارض،‌ اولین‌ و مهمترین‌اقدام‌ تجزیه‌ و تحلیل‌ تعارض‌ است‌، به‌ گونه‌ای‌ که ‌برخی‌ معتقدند که‌ بیشترین درصد حل‌ تعارض‌، تجزیه‌ وتحلیل‌ آن‌ است‌ (موسسه‌ آلند ایسلند پیس‌،2002). در تجزیه‌ و تحلیل‌ تعارض‌ باید به‌ سه‌ سؤال‌پاسخ‌ داد شود.
– چه‌ کسی‌ در تعارض‌ است‌؟ همانطور که‌ گفته ‌شد تعارض‌ ممکن‌ است‌ بین‌ افراد با یکدیگر،درون‌ افراد، بین‌ واحدها و مانند آنها باشد.
– منبع‌ تعارض‌ چیست‌؟ تعارض‌ ممکن است‌ ناشی‌ از کمبود منابع‌، رقابت‌، ناسازگاری‌ اهداف‌ و… باشد.
– سطح‌ تعارض‌ چه‌ میزان‌ است‌؟ آیا در حدمتوسط است‌؟ یا در حد بالاست‌ و محتاج‌ اقدام ‌فوری‌ است‌ (پلانکت‌ و آتنر، 1997). پس‌ از تجزیه‌ و تحلیل‌ تعارض‌ باید به‌ حل‌آن‌ پرداخت‌. بدین‌ منظور روشهای‌ مختلفی‌ وجود دارد که‌ برخی‌ از آنها عبارتند از:
1. مذاکره‌:
یکی‌ از فنون‌ حل‌ تعارض‌ است‌ که‌در آن‌ طرفین‌ تعارض‌ راه‌ حلهای‌ مختلف‌ را به ‌منظور حل‌ تعارض‌ بررسی‌ می‌کنند تا به‌ راه‌ حلی ‌که‌ برای‌ هر دو قابل‌ قبول‌ است‌ دست‌ یابند (جونزو دیگران‌، 2000). به‌ طور کلی‌ دو نوع‌ مذاکره‌ وجود دارد :مذاکره‌ توزیعی‌ و مذاکره‌ تلفیقی. ‌در مذاکره‌ توزیعی‌ که‌ به‌ آن‌ رقابتی‌ نیز گفته‌ می‌شود، علایق‌ و خواسته‌های‌ یک‌ شخص‌ در مقابل‌ شخص‌ مقابل‌ قرار دارد و یکی‌ از طرفین ‌می‌برد و دیگری‌ می‌بازد. به‌ عبارتی‌ رویکرد برد ـ باخت‌ حاکم‌ است‌. راهبردهای‌ غالب‌ در این‌ روش‌، زور، تقلب‌ و امتناع‌ از اطلاع‌ رسانی‌ صحیح‌ است‌. در حالی‌ که‌ در مذاکره‌ تلفیقی‌ که‌ به‌ آن‌ مشارکتی‌ نیزگفته‌ می‌شود، هدف‌ برد ـ برد است‌، در اینجا خواسته‌ غالب‌ به‌ حداکثر رساندن‌ نقاط مشترک‌ است‌ و راهبرد حاکم‌، مشارکت، حل‌ مسئله‌ متقابل‌ و اطلاع‌ رسانی‌ صحیح‌ است‌. این‌ نوع‌ مذاکره‌، ایجادکننده‌ ارزش‌ نیز نامیده‌ می‌شود. به‌ منظور اینکه‌ مذاکره‌ به‌ مذاکره‌ تلفیقی‌ تبدیل‌ شود رعایت ‌موارد زیر ضروری‌ است‌:
-خودتان‌ را به‌ سوی‌ رویکرد برد ـ برد سوق ‌دهید.
– برای‌ خود راهبرد و برنامه‌ داشته‌ باشید. آنچه‌ را که‌ برای‌ شما اهمیت‌ دارد و چرایی‌ اهمیت‌ آن‌ را برای‌ خود روشن‌ کنید.
-افراد را جدا از مشکلات‌ ببینید.
-توجه‌ خود را کاملا معطوف‌ جریان‌ مذاکره‌ کنید، وضعیت‌ طرف‌ مقابل‌ را در نظر داشته‌ باشید و از مهارتهای‌ ارتباطی‌ به‌ خوبی‌ استفاده‌ کنید. گزینه‌ هایی‌ را برای‌ سود دو جانبه‌ ایجاد و توجه ‌خود را معطوف‌ آنچه‌ که‌ عادلانه‌ است‌ سازید(ورتیم‌،2002).
2. میانجیگری‌:
در این‌ روش‌، شخص‌ ثالث ‌بی‌طرف‌ به‌ عنوان‌ میانجی‌ سعی‌ می‌کند که‌ به ‌طرفین‌ در یافتن‌ راه‌حلی‌ برای‌ حل‌ مشکلات‌ کمک ‌کند(انسینا، 2002).