زیرا نیاز جنسی رو به ضعف و سستی میگراید و حال آنکه احساس نیاز همسران به یکدیگر مستمر است.
افزون بر اینکه خداوند برخلاف بیان هدف اول- تکثیر نسل- که حیوانات را نیز مطرح فرمود؛ این هدف را به حیوانات توسعه نداد و فقط در مورد زوجآفرینی انسان مطرح کرد.
در این مرحله نیز، نوعی تقسیم کار طبیعی بین زن و مرد وجود دارد و هر کدام با انجام همان کار رضایت و خوشنودی طرف مقابل را تأمین میکند. پژوهشگر معتقد است این تقسیم کار با تقسیم کار در مرحله تولید و پرورش نسل انسانی همانند و هماهنگ است و به همین دلیل دو طرف- زن و مرد- برای ایفای این وظایف نیازمند روحیات و لوازمی همگون و همانند پیش نیازهای همان مرحله میباشند. استاد شهید مطهری این تقسیم کار را چنین بیان میفرماید: «نوع علاقه مرد و زن با نوع علاقه زن به مرد متفاوت است، با اینکه تجاذب طرفینی است؛ اما به عکس اجسام بیجان، جسم کوچکتر، جسم بزرگتر را به سوی خود میکشاند. آفرینش مرد را مظهر طلب و عشق و تقاضا و زن را مظهر محبوبیت و معشوقیت قرار داده است. احساسات مرد نیازآمیز و احساسات زن نازخیز است. احساسات مرد، طالبانه و احساسانه زن مطلوبانه است… همه اینها یک فلسفه دارد؛ پیوند محکمتر و عمیقتر برای چه؟ برای اینکه زن و مرد از زندگی لذت بیشتری ببرند؟ نه، تنها این نیست، شالوده اجتماع انسانی و بنیان تربیت نسل آینده بر این اساس نهاده شده است.
4-7- مسئولیت و نقش زن در تولید و پرورش نسل:
نقش زن در تولید نسل، چنان برجسته میباشد که مردم تا مدت زیادی برای مردان هیچ نقشی قائل نبودند، گرچه امروزه دخالت مرد قابل انکار نیست ولی به هیچ وجه با میزان مشارکت زنان هماوردی نمیکند. این امر نتیجه کیفیت مشارکت زنان در تولید نسل است.
قرآن کریم نقش زن در این مرحله را در قالب مثال این گونه بیان میکند: «نساءُکم حرثً لکم»؛ یعنی نقش زن در جامعه بشری برای تولیدمثل، بسان کشتزاری است که محل نشو و نمای بذری
میباشد و مرد در این میان هنری جز بذرپاشی ندارد. به همین دلیل، میزان مشارکت مرد در تولیدمثل بسیار کم است. قابل توجه اینکه این نقش، نقش انحصاری زنان میباشد. چنانچه مردان نیز در کار خود نقش انحصاری دارند.
افزون بر این نقش برجسته زن در مرحله تولیدمثل که جز اراده الهی، چیز دیگری در پیدایش آن مؤثر نبوده است، زن در مرحله تداوم یافتن نسل تولید شده نیز از نقشی اساسی در تغذیه کودک و رشد وی برخوردار میباشد. این نقش نیز صددرصد طبیعی است و چنین نیست که ساخته و پرداخته فرهنگها و آداب و رسوم و از خارج بر زن تحمیل شده باشد.
دلیل طبیعی بودن این نقش، وجود ابزار طبیعی مناسب برای آن است؛ یعنی پستان و تولید فرآوردههای مورد نیاز کودک و منطبق با آن نیاز برای رشد و بقاء … توانایی بسیار بالای نوزاد در بهرهبرداری از این منبع غذایی و شواهد بسیاری که از دید ما پوشیده است.
یکی از متخصصان گفته است: «رابطه میان مادر و کودک، دو جانبه، متقابل و معجزهآسا است. گریه نوزاد، شیر مادر، یعنی بهترین و کاملترین شیر روی زمین برای او را به جریان میاندازد. شیر دادن پس از زایمان باعث تسریع در خروج باقیماندههای جفت میشود و مادر را از خونر