نیروهای مسلح، تابعیت مضاعف

دانلود پایان نامه

66) No. 2842, art. 5; No. 3452, art. 6; No. 3516, art. 3; No. 5004, art. 3; No.5195, art. 2; No.5793, art. 4; No. 6428, art. 5; No. 6554, art. 1; No.7000, arts. 1, 2; No. 9077, art. 1, 2; No 10709, art. 5; No. 15487, art. 5; No. 16191, art. 6.
67) No. 6468, art. 6.
68) No.5004, art. 5; No.5195, art. 4; No. 5793, art. 5.
69) No. 6428, art. 5; No. 10709, art. 5; No . 16191, art. 8 (2).
اما اینگونه مفاد معاهدات صرفاً شروع یک پرسش و پژوهش هستند. در صورتیکه یک فرد دارای تابعیت مضاعف در معرض درخواست مضاعف برای انجام خدمت سربازی از سوی دو یا چند دولت متبوع خود قرار بگیرد سوالی که پیش می آید این است که کدام یک از دولت های متبوع وی حق فراخوان اولیه به خدمت را دارند ؟ در این خصوص حد اقل دو دیدگاه مطرح شده است . دیدگاه اول این است که خود فرد دارای تابعیت مضاعف مختار باشد که تصمیم بگیرد در کدام دولت خدمت سربازیش را انجام بدهد70. البته در این زمینه چند متغیر وابسته وجود دارد. حد اقل یکی از این موافقت نامه ها فرد دارای تابعیت مضاعف را از انجام فرا خوان هر دو دولت معاف کرده تا اینکه به یک سن معین که معمولاً کمی بالاتر از سن بلوغ است و در این زمان فرد می تواند خدمت سربازیش را دردولت متبوع اش به انتخاب خودش انجام بدهد 71 برسد . بعضی از معاهدات مشخصاً به آن دسته از افراد با تابعیت مضاعف که در کشور های ثالث زندگی می کنند اجازه می دهند که تصمیم بگیرند در کدامیک از نیروهای مسلح دولتهای متبوعشان تمایل به انجام خدمت سربازی دارند 72 .
دیدگاه دوم تمرکزش بر اقامتگاه معمول فرد است یا همان طور که برخی از زبان شناسان درمعادل های دیگر آنرا چنین نامیدند : مثل اقامتگاه عادی یا اقامتگاه عرفی یا اقامتگاه دایمی یا اقامتگاه. بر طبق این دیدگاه یک دولت نمیتواند شهروندان با تابعیت مضاعف اش را فرا بخواند که عادتاً در دولت متبوع دیگرشان اقامت داشته اند73.
بعضی از معاهدات در بردارنده ی عناصری هستند که هم دیدگاه انتخاب آزاد (شخصی) و هم دیدگاه اقامتگاه عرفی یا معمول فرد را در نظر می گیرند. بعضی اوقات یک معاهده، فرد دارای تابعیت مضاعف را در معرض تعهدات خدمت سربازی در دولت متبوعی قرار می دهد که فرد به صورت عادی و مستمر در آن اقامت دارد، مگر اینکه تا یک زمان معینی که فرد اعلام کند که می خواهد خدمت سربازیش را در دولت دیگر متبوع خودش انجام بدهد74.
_________________
70) No, 2842, art. 4; No. 3516, art. 4; No. 6428, art. 3; No. 10709, art. 2; No. 15487, art. 2(1); No. 16191. art. 2(1); No 22415, art. 2.
71) No. 2842, art. 4.
72) No. 6428, art. 2; No. 10709, art. 2 ; No. 15487, art. 2(3); No. 16191, art. 2(3); No. 22415. art. 2.
73) No. 2936, art. 1,2; 1930 Hague Protocol, art,1; ef. ( trequiring dual national to fulfil military obligations in residence state but allowing voluntary enlistment in nonresidence state instead).
74) No. 6428. Art. 2, 3; No. 15487, art. 2; No. 16191, art. 2; No. 22415, art. 2.
به هر صورت دو دیدگاه انتخاب آزاد و دیدگاه اقامتگاه عادی از نظر شکلی با همدیگر متفاوت هستند و اما به نظر می رسد که در عمل نتیجه آنها نوعاً هم پوشان و فراگیر است. حتی تحت عنوان معاهده ای که مبتنی بر دیدگاه اقامت عادی فرد دارای تابعیت مضاعف حکم میدهد و فرد غیر مقیم یک دولت رااز فراخوانده شدن به خدمت سربازی ممنوع می کند ، هیچ چیزی مانع نمی شود که فرد دارای تابعیت مضاعف خودش را وارد لیست داوطلبانه در خدمت نیروهای مسلح دولت محل اقامت،( یعنی دولتی که حتی مقیمش هم نیست ) بنماید . زمانی که فردی چنین کاری را انجام بدهد، ممنوعیت فراخوان خدمت یک فرد دارای تابعیت مضاعف که قبلاً خدمت سربازی را انجام داده ، دیگر مانع خدمت نظام وظیفه ی اجباری در دولت محل اقامتش نمی شود. تاثیر عملی این رویه این است که به فرد دارای تابعیت مضاعف تقریباً انتخاب های مشابهی میدهد ، انگار که فرد تحت معاهده ی انتخاب آزاد عمل کرده است.
نتایج عملی این وضعیت را می توانیم این گونه بیان کنیم که تقریباً مشابه است بخاطر اینکه بعضی تفاوت ها بین دو نوع معاهده وجود دارد. همانطور که در بالا اشاره شد معاهده ای که مبتنی بر دیدگاه انتخاب آزاد است ، ممکن است که معافیت غیرارادی که نوعاً تا یک زمان و سن مشخص مطرح است را اعطاء کند و در مقابل معاهده ای که صرفاً دولت محل غیر اقامتگاه دائم فرد را از فراخواندن فرد دارای تابعیت مضاعف منع می کند ، بازهم آن معاهده ، دولت محل اقامت را ملزم نمی کند که تا زمانی که فرد به سن مشخصی برسد صبر کند. به هرحال فرد می تواند همچنان از خدمت کردن در نیروهای مسلح دولت محل اقامتش خودداری کند تا فوراً در لیست نیروهای مسلح دولت دیگر متبوع خودش قرار بگیرد ، اما این استراتژی به نوعی فرار احتمالی تحت معاهده ای که دیدگاه آن انتخاب آزاد است، منجر نمی شود.
همچنین باید این آخرین پیشنهاد را یک هشدار در نظر بگیریم . فرض کنید که فرد دارای تابعیت مضاعف دولت X و Y قاعدتاً مقیم دولت X باشد، و این فرد امیدوار است که هرگز به خدمت فراخوانده نشود اما وی ترجیح می دهد در دولت Y خدمت کند تا دولت X ، آنهم در صورتی که ثابت شود که انجام خدمت سربازی غیر قابل اجتناب است. آیا فرد می تواند صبر کند تا یک فراخوان به خدمت نظام وظیفه از سوی دولت X را دریافت کند و پس از دریافت آن فوراً خود را وارد لیست خدمت در نیروهای مسلح دولت Y کند که در آن صورت خیلی دیر است که بخواهد آن کار را انجام دهد؟
زبان ساده ی معاهدات دوجانبه تا حد زیادی در خصوص این موضوع فرق می کند و عموماٌ این موضوع را قابل بحث گذاشته است. سه واقعه متمایز می بایست در اینجا از هم تفکیک داده شود : 1 – ثبت نام برای خدمت سربازی، 2- دریافت فرمان گزارش فراخوان به خدمت سربازی و 3- اعزام شدن به نیروهای مسلح.
چندین معاهده از زبان مبهمی استفاده کرده اند که می تواند به این صورت تفسیر شود که به فرد دارای تابعیت مضاعف اجازه می دهند که بتواند هر زمان قبل از مشمول شدن تصمیمش را بگیرد اما در عین حال می تواند به نحوی تفسیر شود که فرد ملزم به تصمیم گیری قبل از دریافت گزارش یا فراخوان باشد. یک معاهده بین اسرائیل و فرانسه وجود دارد که فرد دارای تابعیت مضاعف را که تمایل به خدمت در دولت غیر محل اقامتش دارد و قبل از اینکه برای انجام خدمت فعال سربازی توسط دولت دیگر متبوع فرد فراخوانده شود ، ملزم به تصمیم گیری نماید75.
یک معاهده هم بین فرانسه و اسپانیا وجود دارد که یک چنین فردی را ملزم می کند که قبل از اینکه توسط دولت دیگر متبوعش برای انجام تعهدات خدمت ملی سربازی فراخوانده شود ، تصمیمش را بگیرد76.