پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :وضعیت تشیع در استان خوزستان در دوره آل بویه

تکه ای از متن پایان نامه :

شیعه بدون قید و به صورت مطلق استعمال گردد، بر دوست‏دار اهل‏بیت علیه السلام و یا به کسانى اطلاق مى‏گردد که به امامت ایشان معتقدند. از آنجا که عده‏اى از مسلمانان به ولایت حضرت على علیه السلام و به پیروى از مکتب ایشان اعتقاد داشتند، آنها را شیعه امام على علیه السلام می­خواندند که بعدها در اثر کاربرد بسیار، مضاف ‏الیه – على علیه السلام – را از آخر آن حذف کردند و به شیعه معروف شدند.

1-4-2. تعریف لغوی و اصطلاحی تشیّع

واژه­ی «تشیّع» از این ریشه و مصدر باب تفعّل و از نظر لغوی، به معنای یاری کردن و پیروی کردن جماعتی از یک شخص خاص می باشد. به هر تقدیر، محور واژه «شیعه» و «تشیّع» گرد معانی نزدیک به هم، همچون پیروی، یاوری، هم رأیی، دوستی و اجتماع بر امری خاص می‌باشد. بنابر اذعان بیشتر واژه‏شناسان و فرقه‏نگاران، «شیعه» در اصطلاح و کاربرد تاریخى، خوزهاست. و خوز را به صورتهاى «هوز» و «حوز» نیز مى‏نوشتند. جمع هوز در زبان عربى اهواز می باشد که نام مرکز استان خوزستان می باشد.[1]

معنای اصطلاحی آن همان حد و مرزهایی می باشد که در قرن چهارم وجود داشته می باشد. ابن حوقل در این قرن آن را بدین گونه توصیف میکند: «حد شرقی آن فارس و اصفهان می باشد و میان خوزستان و حد فارس از سوی اصفهان رود طاب جاری می باشد و تا نزدیکی مهروبان مرز آن را تشکیل می­دهد و بر این رودخانه روستایی بزرگ و ناحیه ای پهناور می باشد و این رود عمیق و بزرگ می­باشد و پلی چوبین معلق در هوا دارد و فاصله آن تا آب ده ذراع و گذرگاه کاروانیان و عابران می باشد. آن­گاه رود طاب مرز میان دورق و مهروبان میگردد تا آنکه به دریا می­ریزد. غرب خوزستان روستای واسط و توابع آن و نیز دورالراسبی می باشد. اما شمال آن حد صیمره و کرج و لور (لرستان) می باشد تا آنکه به حدود جبال از سوی اصفهان می­پیوندد و به گفته بعضی لرستان و توابع آن جزء خوزستان بوده می باشد و سپس جزء جبال گردیده می باشد. مرز خوزستان از سوی فارس و اصفهان و حدود جبال از سوی واسط به صورت مخروط در می آید و در تربیع از طرف مقابل تنگ می­گردد و همچنین از ناحیه جنوب و نیز از ناحیه عبادان به سوی دریا تا فارس نیم دایره ای می باشد و این حد از مغرب آغاز و به سوی دجله کشیده میشود تا آنکه از « بیاده» می­گذرد. آنگاه از پشت[1] . ابوبکر احمد بن محمد بن اسحاق ابن فقیه همدانی، البلدان، (مترجم  ح، مسعود)، (تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۹) ،ص۱۹۰.

وضعیت تشیع در استان خوزستان در دوره آل بویه

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه