اجتماعی و فرهنگی، شبکه های اجتماعی

Abstract wire-frame background.

کاهن و پروساک مطرح می کنند که سرمایه اجتماعی شامل موجودی تعاملات فعال در میان افراد است . یعنی اعتماد، درک متقابل،رفتارها و ارزشهای مشترک که اعضای شبکه های انسانی و گروهها شده و امکان فعالیتهای همکارانه را ممکن می سازد در سازمان ایجاد می کند.(بروساک،995)
در نهایت طبق تحقیقات به عمل آمده سرمایه اجتماعی می تواند:
بر موفقیت حرفه ای تاثیر بگذارد.
به فرایند جست جوی شغلی کارکنان کمک نموده و پورتفلیوی بهتری از کارکنان برای سازمان ایجاد نمایند.
مبادله منابع بین واحدها را تسهیل نماید.
نوآوری در ایجاد سرمایه فکری و کارایی تیم های چند منظوره را تحریک نماید.
گردش شغلی کارکنان را کاهش دهد.
ارتباط با عرضه کنندگان ، شبکه منطقه ای تولید و یادگیری بین سازمانی را تقویت نمایند(قلی پور، مدهوشی و جعفریان ،1387:ص115).
2-7) انواع سرمایه و ارتباط آن با سرمایه اجتماعی
انواع مختلف سرمایه عبارت است از:
سرمایه فیزیکی: ماشین آلات، تجهیزات و مانند آن ، در این نوع سرمایه قرار می گیرد(شارع پور،1383)
سرمایه مالی : به درآمد پول و همچنین دیگر منابع و دارایی های مالی گفته می شود و تظاهر نهادینه اش را در حقوق مالکیت تیلور می‌یابد، مثلاً پول و اشیای مادی که می توان برای تولید و خدمات به کار برد(ترنر،1998: 934). شکل اقتصادی سرمایه، مانند دارایی های منقول و ثابت یک سازمان بلافاصله قابل تبدیل به پول است(انصاری،1383)؛
سرمایه طبیعی: مثل خاک، آب، معادن و دیگر منابع طبیعی( شارع پور،1383)
سرمایه انسانی: سرمایه انسانی یک نوع از سرمایه های مهم در بازار کار می باشد(Nahapiet&Ghoshal, 1998) سرمایه انسانیی ک مفهوم اقتصادی است ویژگی های کیفی انسان ـ اعم از آموزش، تخصص، مهارت، داشتن خلاقیت، دانش و نوآوری ـ عموماً نوعی سرمایه به شمار می رود. به عبارت دیگر، سرمایه انسانی را می توان ارتقا و بهبود ظرفیت تولیدی افراد جامعه نامید(علوی راد و نصیر زاده، 1380) همچنین سرمایه انسانی با مهارتها و دانش فنی یک شخص سنجیده می شود(Huvila,2009:297).
سرمایه فرهنگی : به شکل های مختلف وجو د دارد ، شامل تمایلات و عادات دیرین که در فرایند جامعه پذیری، انباشت اشیای فرهنگی با ارزش مثل نقاشی و صلاحیت های تحصیلی و آموزشی رسمی حاصل آمده است. ترنر در تعریفی دیگر سرمایه فرهنگی را مجموعه نهادها، عادات، منش ها، شیوه های زبانی، مدارک آموزشی، ذ.وق و سلیقه ها و شیوه های زندگی که به طور غیر رسمی بین افرادشایع است تعریف می کند(ترنر، 1998: 934). کالینز سرمایه فرهنگی را شامل منابعی نظیر مکالمه های پیش اندوخته در حافظه، شیوه زبانی، انواع خاص دانش و مهارت،حق ویژه تصمیم گیری و حق دریافت احترام می داند. به عبارتی سرمایه فرهنگی، نوعی دیگر سرمایه است که در یک سازمان وجود دارد، مانند تحصیلات عالیه اعضای سازمان، که این نوع سرمایه نیز در برخی موارد و تحت شرایطی قابل تبدیل به سرمایه اقتصادی است(انصاری، 1383: 2).به عبارتی شامل آشنایی با فرهنگ جامعه، توانایی فهم آن و استفاده از آن است(شارع پور، 1383).
سرمایه اجتماعی: مجموعه منابع بالقوه است که با عضویت در شبکه های اجتماعی کنش گران و سازمان ها بوجود می آید. به عبارتی ، شامل روابط مبتنی بر اعتماد و بده بستان( معامله به مثل) در شبکه های اجتماعی است(شارع پور، 1383). سرمایه اجتماعی به ارتباط ها و مشارکت اعضای یک سازمان توجه دارد و می تواند به عنوان ابزاری برای رسیدن به سرمایه های اقتصادی باشد. از نظر بوردیو، سرمایه اجتماعی در ممالک سرمایه داری به عنوان ابزاری برای تثبیت و تقویت جایگاه اقتصادی افراد به شمار می رود. در این ممالک سرمایه اقتصادی پایه است و سرمایه اجتماعی و فرهنگی ابزاری برای تحقق آن به شمار می آید. می توان نتیجه گرفت که دیدگاه بوردیو در زمینه سرمایه اجتماعی ، تنها یک دیدگاه ابزاری است؛ پس اگر سرمایه اجتماعی نتواند موجب رشد سرمایه اقتصادی شود، کاربردی نخواهد داشت ( انصاری، 1383).
سرمایه نمادین : استونز و ترنر به نوع دیگری از سرمایه به نام سرمایه نمادین اشاره می کنند که با استفاده از سمبل ها برای مشروعیت بخشیدن به تصرف سطوح و گونه های متغیری از سه نوع سرمایه یاد شده می انجامد(ترنر،1998).
بوردیو سه نوع سرمایه را معرفی می کند:
سرمایه انسانی ( مثل تحصیلات) ، سرمایه فرهنگی( مثل زبان) و سرمایه اجتماعی ، بعنوان یک شکل از منابع گروهی که به افراد عضو شبکه های اجتماعی تعلق می گیرد(Bourdieu,1986). او معتقد است که سرمایه اجتماعی اغلب برای دستیابی به سرمایه انسانی و سرمایه فرهنگی استفاده می‌شود، و می‌تواند موقعیت اجتماعی یک شخص در جامعه را بالا ببرد(chuang,2008 : 1322).