انتخاب صورت حسابها، تعدیلهای اعتباری

Abstract data landscape background

گرو گذاری براتهای قابل وصول همانند وثیقه در قبال تامین مالی کوتاه مدت چهار مرحله را در بر می گیرد:

2-2-12-1-1 انتخاب صورت حسابها
شرکت می توانند تعدادی یا تمام صورت حسابهایش را بعنوان وثیقه برای یک وام گرو بگذارد. معمولاَ صورت حسابها را براساس انتخاب گرو گذاشته اند، بدین معناست که وام دهنده گزارش پرداخت پول هر کدام از مشتریان را تجزیه و تحلیل می کند و پول را فقط در قبال صورت حسابهایی که نشان دهنده احتمال خطر بستانکاری نسبتاَ زیادی هستند قرض می دهد.
یک وام دهنده با انتخاب دقیق ممکن است بخواهد تا سقف 90% از بهای اعتباری برات قابل وصول وام دهد اگر صورت حسابهای کم دوام را در بر گیرند وام دهنده ممکن نیست تمایل به پرداخت وام بیشتر از 50% از بهای اعتباری داشته باشد(ستارک و توماس،2007).
2-2-12-1-2 تعدیلهای اعتباری
هر کدام از براتهای قابل وصول یک بهای اعتباری دردفاتر شرکت وام گیرنده دارد. اما برخی از کالاها را ممکن است بعد از بازرسی برگردانند این عمل از ارزش برات قابل وصول می کاهد. به منظور بازگشت و باز گردانی به مشتریانی که تنزل نقدی را به واسطه پرداخت به موقع در بر خواهند گرفت وام دهنده بهای اعتباری برات قابل وصول رو به نزول را تعدیل می کند بنا براین برات قابل وصول 1000 دلاری ممکن است ارزش 950 دلاری را برای آن در نظر بگیرند(میرز ،2006).
2-2-12-1-3 تعیین درصد
وام دهنده باید درصد بهای اعتباری را که می خواهد وام دهد تعیین کند وام دهنده ممکن است بخواهد به واسطه احتمال خطر بستانکاری بسیار زیاد 90% پیش پرداخت دهد در مورد برات قابل وصول 950 دلاری، وام 90% ، 950 دلار یعنی855 دلار خواهد بود.
2-2-12-1-4 دریافت پول
زمانی که مشتری بدهی را که برات قابل وصول را به وجود آورده است پرداخت کند بانک یا اداره مالی پولش را دریافت می کنند این می تواند به دو صورت رُخ دهد:
2-2-12-1-4-1 بر مبنای عدم آگاهی
در اکثر موارد مشتری که حسابش را گرو گذاشته اند از این گرو گذاری آگاهی ندارد مشتری فوراَ چنان پول را به شرکت می فرستد که گویی حساب را به منزله وثیقه در قبال یک وام گرو گذاشته بود. به محض این که شرکت پول را دریافت کند باید فوراَ بانک یا شرکت مالی را از آن آگاه سازد و پول وامش را به طور تمام و کمال بپردازد. بر مبنای عدم آگاهی بدهی شرکت نوعی وام دریافت ودیعه می باشد.
2-2-12-1-4-2 بر مبنای آگاهی
در این موارد مشتری را راهنمایی می کنند تا پول را فوراَ برای وام دهنده بفرستد این نوع قرار داد از نقطه نظر وام دهنده قابل اعتمادتر و بی خطرتر است این نوع برای وام گیرنده زیاد رضایت بخش نیست چون مشتری ممکن است گرو را به منزله مدرکی تعبیر کند که شرکت را دچار دردسر می کند(مکسیموبی، 2005).
جدول 2-1 روشهای تامین مالی کوتاه مدت (مرادزاده فرد، 1383)
ردیف نام روش تعریف مزایای روش معایب روش استفاده کنندگان
1 اعتبار تجاری( خرید نسیه کالا یا خدت) دریافت کالا و پرداخت وجه آن با فاصله زمانی سهولت دسترسی
نداشتن هزینه
عدم نیاز به وثیقه
عدم سخت گیری طلبکاران متورم شدن حسابهای پرداختنی