ایجاد انگیزه در کارکنان، مهارتهای مدیریتی

Data, Technology, Big Data, Chart, Internet

مسئولان سازمان از جمله مسئولان آموزش باید ضمن ایجاد انگیزه در کارکنان و آگاهی دادن به آنها نسبت به تغییرات، زمینه فعالیت بیشتر و مداوم را فراهم نمایند. ایجاد محیط سازنده تشکیلاتی و برقراری ارتباط میان مدیران و اعضای نظام آموزشی کارکنان از اهمیت بالایی برخوردار است. سازمان باید بین جامعه زیر پوشش نظام آموزشی، عرضه خدمات آموزشی و اعضای نظام مورد نظر، امکان تماس بیشتر را فراهم نماید تا از طریق شناسایی نیازهای آموزشی، عرضه خدمات آموزشی را در جهت کیفیت بهتر سوق دهد. در این رابطه باید جو سازمانی چنان باشد که زمینه اظهار نظر، عدم سوء تعبیر نظرهای بیان شده و از بین بردن احساس تردید نسبت به عواقب نظرهای ابراز شده را فراهم سازد.
6- پاداش طی دوره های آموزشی:
اگر فردی پس از طی دوره آموزشی و کاربرد داشته های خود در انجام وظایف محوله با شخصی که در دوره آموزشی شرکت نمی کند یکسان فرض شود، مسلم است دیگر انگیزه ای برای شرکت در دوره های آموزشی در خود احساس نمی کند و بنابراین در بلندمدت اهداف سازمان محقق نخواهد گردید. چرا که تغییر نتیجه یک فرایند است، اگر کارکنان از نتیجه تغییر منتفع نگردند، انگیزه ای جهت پیشرفت شغلی در خود احساس
نمی کنند و برانگیخته نمی شوند، وجود دور ه های آموزشی بایستی قدرت لازم را داشته باشد تا ایجاد انگیزه در کارکنان را موجب گردد.(محمدی،رنجبر).
2-1-15 ظرفیت‌سازی آموزشی:
مولفه “ظرفیتسازی” را ایجاد یک راه و روش نظامگرا و برنامهریزی شده برای دگرگون کردن باورها،
نگرشها، ساختار و برنامههای آموزشی تعریف می‌نمایند که به موجب آن سازمان را قادر می‌ سازد تا با آهنگ گیجکننده تغییرات محیطی سازش بهتری پیدا نماید. بر مبنای این تعریف، ظرفیتسازی نمی‌تواند یک جریان موقت و کوتاهمدت باشد، بلکه باید آن را برنامه‌ای مداوم برای بهبود اثربخشی آموزش دانست که وظیفه اصلی آن متحول نمودن رفتار و عملکرد سازمانی افراد می‌باشد.
گزارههای اثرگذار در ظرفیت‌سازی:
1- تغییرات گسترده و روزافزون اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و….
2- عدم چابکی و چالاکی موثر و رضایت‌بخش نظام آموزش سازمان.
3- دگرگونی و افزایش خواسته‌ها و نیازهای بازار مشتریان.
4- اصلاح کارگروهی و بینگروهی.
5- اصلاح ارتباطات و بهبود مهارتهای مدیریتی.
6- افزایش دانش شخصی و سازمانی.
7- کوشش برای اصلاح فرهنگ آموزشی سازمان.
مراحل ظرفیتسازی:
پیش فرضهای اصلی مراحل مورد اشاره شامل: تشخیص(علتیابی)، طراحی و اجرای برنامه عملیاتی، بکارگیری مداخله کننده‌ها، ارزشیابی و بازخورد (ابداعات) میباشند.که به شرح زیر ارائه میگردد:
1- علتیابی:
شناسایی مشکل و تعیین اینکه مربوط به کدامیک از زمینه‌های چهارگانه ساختاری، برنامه‌ریزی، اجرایی و یا نظارتی می‌‌باشد.
2- جمعآوری اطلاعات:
با بهرهگیری از روش‌های مناسب نظیر پرسش‌نامه، مصاحبه و مشاهده، اطلاعات مورد نیاز جمع‌آوری می‌‌گردد.
3- تحلیل و طبقهبندی: