کسانی که اشیاء مذکور در ماده‌ی 3 را که بطور غیرمجاز در خارج تهیه شده به کشور وارد یا صادر کنند.
بر اساس ماده‌ی یک قانون فوق: «حق تکثیر یا تجدید چاپ و بهره‌برداری و نشر و پخش هر ترجمه‌ای با مترجم یا وارث قانونی اوست. . . ثبت ذکر نام مترجم در تمامی موارد استفاده الزامی است.»
ماده‌ی‌ 2 قانون ترجمه و تکثیر کتب، نشریات و آثار صوتی مصوب 6/10/1352 مقرر می‌دارد: «تکثیر کتب و نشریات به همان زبان و شکلی که چاپ شده به قصد فروش یا بهره‌برداری مادی از طریق چاپ افست یا عکس‌برداری یا طرق مشابه بدون اجازه صاحب حق ممنوع است.» و در نهایت طبق ماده‌ی 3 قانون فوق:« نسخه‌برداری یا ضبط یا تکثیر آثار صوتی که بر روی صفحه یا نوار یا هر وسیله دیگر ضبط شده است بدون اجازه صاحبان حق یا تولیدکنندگان انحصاری یا قائم مقام قانونی آنان برای فروش ممنوع است حکم مذکور در این ماده شامل نسخه‌برداری یا ضبط یا تکثیر از برنامه‌های رادیو، تلویزیون یا هرگونه پخش دیگر نیز خواهد بود.» اعمال فوق یعنی تکثیر کتب، نشریات، ترجمه و نسخه‌برداری یا ضبط آثار صوتی همانطور که مشخص است با فعل مثبت واقع می‌شود و از زمره جرایم مطلق هستند و نیازی به وقوع نتیجه خاصی ندارند بلکه صرف تکثیر و نسخه‌برداری و یا ضبط آن‌ها کفایت می‌کند. همچنین عبارت «عالماً عامداً » که در صدر ماده‌ی 7 قانون ترجمه و تکثیر کتب، نشریات و آثار صوتی مصوب 6/10/1352 بیان شده است نشانگر این است که این جرائم عمدی است. مرتکب باید علم به موضوع و تعلق این آثار به دیگری را داشته باشد، و در مورد ترجمه و آثار صوتی، سوءنیت عام و قصد تکثیر آن‌ها کافی است اما در مورد کتب و نشریات با توجه به ماده‌ی 2 قانون فوق علاوه بر سوءنیت عام، سوءنیت خاص و قصد فروش و بهره‌برداری مادی از آن‌ها نیز لازم است.
گفتار دوم: مجازات
ماده‌ی 7 قانون ترجمه و تکثیر کتب، نشریات و آثار صوتی مصوب 6/10/1352، اشخاصی را که عالماً عامداً مرتکب تکثیر کتب، نشریات و ترجمه و نسخه‌برداری یا ضبط یا تکثیر آثار صوتی برخلاف قانون شده‌اند. علاوه بر تأدیه خسارت شاکی خصوصی به حبس جنحه‌ای از سه ماه تا یک سال محکوم می‌کند. همان طور که مشخص است مجازات این جرایم به صورت مجزا در این ماده آمده است، و عنصر مادی این جرایم به مواد مربوط ارجاع شده است. باید گفت هدف قانونگذار از وضع قانون خاص در مورد کتب، نشریات و آثار صوتی دقیقاً مشخص نیست برخلاف آنچه تصور می‌رود قانونگذار با تعیین مجازات کمتر برای آن‌ها، ارزش کمتری برای کتب، نشریات و آثار صوتی قائل شده است که توجیح منطقی برای آن نمی‌توان یافت.
مبحث دوم: تولید، پخش و عرضه غیرقانونی آثار سمعی و بصری
تولید، پخش و عرضه آثار سمعی و بصری علاوه بر اینکه نیاز به کسب اجازه از پدیدآورنده اثر دارد، نیازمند أخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز است. باید در نظر داشت که علت وضع قانون جداگانه تحت عنوان «قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصر