حضرت ابراهیم، به عنوان یک

2ـ1ـ2. تبشیر، رسالت انبیاء
در طول تاریخ بشری به مصداق آیات شریفه قرآن کریم در سوره‌های حدید/ آیه25، نساء/ آیه165 و انعام/ آیه48، پیامبران و رسولانی از سوی خداوند مبعوث گشته و در جوامع مختلف به پا خواستند و با تعیین احکام و دستورات الهی، ملل و اقوام گوناگون را به سوی توحید و پرستش خداوند متعال فراخواندند که آنها با دو وصف مبشّر و منذِر معرّفی می‌شوند. از این رو تبشیر و تبلیغ در ادیان الهی اهمیت فراوان داشته و یکی از ارکان اصلی گسترش و انتقال ادیان مقدس الهی در جوامع بشری به شمار رفته است.
«وَ مَا عَلىَ الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِین»
«وبر رسول جز ابلاغ آشکار وظیفه‌ای نیست.»
در این مبحث با توجه به مضمون قرآن مجید که از موثّق‌ترین مراجع در تاریخ ادیان آسمانی به شمار می‌رود، گوشه‌ای از تبشیر در ادیان الهی بررسی می‌شود.
2ـ1ـ2ـ 1.حضرت نوح
با توجه به گاه‌شمار تاریخی، حضرت نوح اولین پیامبر اولوالعزمی است که در قرآن مجید از وی به عنوان رسول خداوند و راهنمای قوم خویش یاد شده است.
«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلىَ‏ قَوْمِهِ إِنىّ‏ِ لَکُمْ نَذِیرٌ مُّبِین»
«ما نوح را بسوى قومش فرستادیم او به آنها گفت: «من براى شما بیم‏دهنده‏اى آشکارم.»
«أُبَلِّغُکُمْ رِسَالَاتِ رَبىّ‏ِ وَ أَنصَحُ لَکمُ‏ْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُون»
«رسالتهاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى‏کنم و خیرخواه شما هستم و از خداوند چیزهایى مى‏دانم که شما از آن آگاه نیستید.»
2ـ1ـ2ـ2.حضرت ابراهیم
در سوره نساء آیات 163 تا 165 از حضرت ابراهیم نیز به عنوان یکی از رسولان و مبشرین و منذرین یاد شده است. آن حضرت نزد امت خویش احترام فراوانی داشته و معنی نام ایشان ـ ابرام ـ در زبان عربی به معنی پدر، عالی مقام و مهربان، مبین این امر می‌باشد. حضرت ابراهیم به اسامی دیگری مانند شیخ الانبیا و پدر عبرانیان نیز ملقب بودند.
به نقل از تورات، حضرت ابراهیم به عنوان امام و پیامبر امت خویش در سرزمین کنعان مستقر شد و در حدود نیمه قرن شانزدهم قبل از میلاد در همانجا وفات یافت.
2ـ1ـ2 ـ3.حضرت موسی
از این پس اعقاب و اولاد ایشان در سرزمین کنعان باقی ماندند تا اینکه مدتی بعد به سبب بروز قحطی به مصر مهاجرت کردند و در آن ناحیه مستقر شدند. تا اینکه در سال 1200 قبل از میلاد حضرت موسی از سوی خداوند برای هدایت قوم بنی‌اسرائیل برگزیده شدند و آنان را به پرستش خداوند یکتا یا یهوه دعوت نمودند.
وقوع این امر در قرآن در سوره بقره /آیه 40 وآیه 122 بدین مضمون بیان شده است:
«یَابَنىِ إِسْرَءِیلَ اذْکُرُواْ نِعْمَتىِ‏َ الَّتىِ أَنْعَمْتُ عَلَیْکمُ‏ْ وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّاىَ فَارْهَبُون»
«اى فرزندان اسرائیل! نعمتهایى را که به شما ارزانى داشتم به یاد آورید! و به پیمانى که با من بسته‏اید وفا کنید، تا من نیز به پیمان شما وفا کنم. (و در راه انجام وظیفه، و عمل به پیمانها) تنها از من بترسید.»