دارایی های دائمی و داراییهای موقت، منابع بازپرداخت بدهی های بلندمدت

Green plant grows up in arrow shape in hand over white background. Concept business image

میزان کل دارایی های دائمی به شکل دارایی های جاری و ثابت مداوما افزایش مییابد.افزایش هایی از این قبیل را باید از محل ابزار مالی بلند مدت یعنی سرمایه یا افزایش های خودکار بدهی ها(مثل مالیات و حساب های بستانکاران) تامین مالی کرد.
“دارایی های دائمی و دارایی های موقت”
جمع دارایی های دائمی
دورهی زمانی
نمودار1-2دارایی های دائمی و داراییهای موقت
(وستون و بیرگام، 1386)
یک شرکت باید در انتخاب ترکیب منابع مالی مانند بدهی های بلند مدت،استفاده از سهام ممتاز و سهام عادی که به منظور سرمایه گذاری های مالی به کار میروند عوامل متعددی را ارزیابی نماید و مناسب ترین روش را انتخاب کند.(هامپتون، 1385)
2-1-6-1مزایای تامین مالی از طریق بدهی:
1-هزینه ی بهره ی بدهی،هزینه ی قابل قبول مالیاتی می باشد.
2-بازپرداخت بدهی در دوران تورمی ارزان تر تمام خواهد شد.
3-برنامه ریزی و کنترل شرکت به واسطه ی تامین مالی از طریق بدهی بلندمدت مناسب تر می باشد.
4-با اعمال شرط بازخرید در قرارداد،تامین مالی شرکت انعطاف پذیرتر می شود.چنین شرطی به شرکت اجازه می دهد تا قبل از سررسید اوراق قرضه،بدهی خود را پرداخت کند.
5-بدهی بلندمدت می تواند ثبات مالی آتی شرکت را حفظ کند،خصوصا در شرایطی که بازارهای پولی دچار رکود گردد و اخذ وام های کوتاه مدت مقدور نباشد.
2-1-6-2معایب تامین مالی از طریق بدهی:
1-صرف نظر از سود یا زیان ناشی از عملیات موضوع قرارداد،هزینه ی بهره ی بدهی ها باید پرداخت شود.
2-معمولا اصل بدهی باید در تاریخ سررسید پرداخت شود.
3-شرایط قرارداد قرضه ممکن است محدودیت های زیادی بر شرکت تحمیل کند.
4-ممکن است ریسک شرکت به واسطه ی خطاهای پیش بینی در عملیات موضوع قرارداد تامین مالی،شدیدا افزایش یابد. (هامپتون و همکاران، 1390)
2-1-7 منابع بازپرداخت بدهی های بلندمدت
مسئله اصلی در تامین مالی هر پروژه تعیین منبع یا منابع بازپرداخت سرمایه استقراضی است.در تامین مالی پروژه میتوان دو منبع پرداخت را مشخص کرد:
1-منبع اولیه ی پرداخت:عبارتست از پرداخت بهره،اصل وام و منافع آن در صورتی که روند عملیات موضوع قرارداد تامین مالی مطلوب باشد.شرکت و بستانکاران تمایل دارند که منبع(منابع)اولیه¬ی پرداخت را بشناسند.برای وام های مربوط به سرمایه¬ی در گردش،تبدیل دارایی ها به وجه نقد یا فروش موجودی ها و یا وصول مطالبات به عنوان منبع اولیه¬ی بازپرداخت وام می¬باشند.
2-منبع ثانویه پرداخـت: عبارتـست از بهره ای که فقـط به بانک یا شـرکت تامین کننـده ی وام تعـلق می گیرد.برای این منظور دو منبع ثانویه ی زیر را میتوان برای بازپرداخت بدهی های بلند مدت در نظر داشت: