صلح و امنیت بین المللی، تروریسم بین المللی

Simple 3d scene representing arrows, that hit targets with blackvision.

قطعنامه 1617 در تاریخ 29 جولای 2005 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1618 در تاریخ 4 اوت 2005 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1674 در تاریخ 28 آوریل 2006 در خصوص محافظت از غیر نظامیان در درگیری های مسلحانه به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1805 در تاریخ 20 مارس 2008 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1822 در تاریخ 30 ژوئن 2008 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1882 در تاریخ 4 اوت 2009 در خصوص استفاده نظامی از کودکان در درگیری مسلحانه به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1894 در تاریخ 11 نوامبر 2009 در خصوص حفاظت از غیر نظامیان در درگیری مسلحانه به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1904 در تاریخ 17 دسامبر 2009 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1963 در تاریخ 20 دسامبر 2010 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1988 در تاریخ 17 ژوئن 2010 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
قطعنامه 1989 در تاریخ 17 ژوئن 2010 با عنوان تهدید صلح و امنیت بین المللی ناشی از اقدامات تروریستی به تصویب شورای امنیت رسیده است
2-7-2 مجمع عمومی
مجمع عمومی بزرگ ترین رکن شورایی ملل متحد است که از نمایندگان همه کشورهای عضو آن تشکیل شده است و هر کدام از اعضای آن یک رای دارند . تصمیم در مورد مسائل مهم مانند صلح و امنیت ، پذیرش اعضای جدید و مسائل بودجه ای در این مجمع مستلزم اکثریتی معادل دو سوم اعضا است که در سایر مسایل با اکثریت ساده هم تصمیم گیری انجام می شود . در متن منشور ملل متحد استقرار امنیت بین المللی وظیفه اصلی شورای امنیت است و مجمع عمومی در این خصوص دارای صلاحیت صریح و آشکار نیست اما مجمع عمومی در پنچمین اجلاس خود با تصویب قطعنامه شماره 377 به تاریخ سوم نوامبر 1950 برای خود صلاحیت و قدرت استقرار امنیت بین المللی ایجاد کرد
مجمع عمومی تروریسم بین المللی را به دو صورت مورد توجه قرار می دهد ؛ اول با ایجاد چارچوبی هنجاری که تروریسم را به عنوان مسئله ای مشترک تعریف کند و دوم با ترغیب اقدام حکومت ها به منظور ایجاد قواعد حقوق داخلی و بین المللی به خصوص برای مقابله تروریسم .
مجمع عمومی ابتدا در سال 1972 تروریسم بین المللی را به صورت مسئله ای کلی تعریف کرد . در اواسط دهه 1980 نیز گاه گاه آن را مطرح ساخت و از زمان تصویب اعلامیه راه های حذف تروریسم بین المللی با قطعنامه 60/49 در دسامبر 1994 گم و بیش به طور مداوم آن را مورد توجه قرار داده است .
از سال 1972 تا 1989 ، توجه به تروریسم به عنوان مسئله ای کلی تحت موضوعی با عنوان (( راهکارهای جلوگیری از تروریسم بین المللی )) ، عمدتاً به کمیته ششم ( کمیته حقوقی ) واگذار و این عبارت در عناوین قطعنامه نیز به کار برده شد .
در سال 1991 ، نخستین قطعنامه در مورد مسئله کلی تروریسم با اجماع به تصویب رسید که عنوان آن به راهکارهای حذف تروریسم بین المللی تغییر کرده و بنابراین ، قطعنامه های بعدی نیز دارای این عنوان آن بودند . در سال 1993 جریانی از قطعنامه ها بوسیله کمیته سوم ( کمیته اجتماعی ، بشردوستانه و فرهنگی ) با عنوان (( حقوق بشر و تروریسم )) شرایط قربانیان و عاملان واقعه تروریستی مطرح شد که با نگرشی متفاوت ، مبتنی بر ادغام موضوعات در قطعنامه 60/49 ( 1994 ) خود را نشان داد .
قطعنامه های مصوب مجمع عمومی سازمان ملل در خصوص تروریسم به شرح ذیل می باشد :
“راهکارهای جلوگیری از تروریسم”:
قطعنامه های 3034 ( XXVII ) ( 1972 ) ، 102/31 ( 1976 ) ، 147/32 ( 1977 ) ، 145/34 ( 1979 ) ، 109/36 ( 1981 ) ، 130/38 ( 1983 ) ، 61/40 ( 1985 ) ، 159/42 ( 1987 ) ، 29/44 ( 1989 ) ، 109/54 ( 1999 ) ، 136/58 ( 2003 ) ، 153/59 ( 2004 ) ، 73/60 ( 2005 ) ، 288/60 ( 2006 ) ، 172/61 ( 2007 ) ، 272/62 ( 2008 ) ، 63/60 ( 2009 ) ، 64/38 ( 2010 )
” حقوق بشر و تروریسم ” :
قطعنامه های 122/48 ( 1993 ) ، 185/49 ( 1994 ) ، 186/50 ( 1995 ) ، 133/52 ( 1997 ) ، 164/54 ( 1999 ) ، 160/56 ( 2001 ) ، 174/58 ( 2003 ) ، 191/52 ( 2004 ) ، 158/60 ( 2005 ) ، 171/61 ( 2006 ) ، 159/62 ( 2007 ) ، 185/63 ( 2008 ) ، 63/185 ( 2009 ) ، 64/168 ( 2010 ) ، 221/65 ( 2010 )