عزت نفس، برنامه های فرهنگی

کاهش انرژی، خستگی مزمن، افزایش آسیب پذیری نسبت به بیماریها، سردردهای مزمن، تنش عضلانی ، دردهای پشت ، شکایات متعدد جسمانی و اختلال در خواب.
2-2-15-2. شاخص های هیجانی (عاطفی)
احساس افسردگی، درماندگی و ناامیدی، افزایش تنش و تعارض در خانه، افزایش حالتهای عاطفی منفی (مثل عصبانیت، بی قراری و تحریک پذیری) و کاهش حالتهای عاطفی مثبت (مثل صمیمیت، با ملاحظه بودن، فروتنی و ادب) به علاقه مند شدن نسبت به شغل خود، ناتوانی، احساس مورد تایید و تشویق قرار نگرفتن، احساس جدایی از دیگران و بیگانگی، احساس بی تفاوتی ، ملامت و بیزاری.

2-2-15-3. شاخص های روانی
نارضایتی و نگرش های منفی نسبت به خود، شغل و در کل نسبت به زندگی، در نهایت مجموعه علائم بالا به رفتارهایی مثل غیبت از محل کار، رها کردن کار منجر می شود. متاسفانه علائمی که تحلیل رفتگی شغلی با آن شناخته می شود، در مرحله ی غیر قابل بازگشت بروز می کند که علائم در زمینه ترک شغل، تغییر مکرر شغل یا غیبت از کار است. البته پیش از رسیدن به مرحله ی غیر قابل بازگشت، حالاتی مثل احساس شدید فشار کار و احساس ناتوانی در انجام وظیفه خود فرد به وجود می آید. و در زمینه زوال شخصیتی، در مرحله غیر قابل بازگشت رخ می دهد، نشانه هایی مثل از خود بیگانگی و ناسازگاری با شرایط شغلی دیده می شود، اما این نشانه ها فقط برای متخصص قابل تشخیص است. با انجام آزمون شخصیتی می توان میزان اعتماد به نفس، عدم تعادل هیجانی، درون گرایی شدید و تمایل به سلطه پذیری و انزوا را در افراد بررسی کرد. اما همه ی نشانه ها در همه ی گروه های اجتماعی دیده نمی شود و در زمینه تحلیل جسمی – عاطفی – علائم نا مشخص مثل خستگی های مفرط، بی خوابی، بی اشتهایی، سر دردهای مزمن و طولانی و انواع افسردگی ها در فرد دیده می شود.
البته در بررسی های متفاوت علائم زیادی مشخص شده ولی همه ی این علائم با هم بروز نمی کند بلکه در هر فرد بعضی از علائم مشاهده می شود. عوارضی که در مرحله ی غیر قابل بازگشت بروز می کنند برای جامعه بسیار خطرناک و تهدید کننده است. (نظری ، 1382)
2-2-15-4. شاخصهای نگرشی
بدبینی نسبت به دیگران، بی اعتمادی نسبت به مدیریت سازمان محل کار خود ، گله مند شدن از دیگران، بدگمانی نسبت به درستی و نیکویی آدمی و . . . .
2-2-15-5. شاخص های رفتاری
تحریک پذیر و پرخاشگر بودن، کناره جویی از دیگران، کاهش توانایی برای انجام دادن وظایف شغلی، محدود شدن فعالیتهای اجتماعی و تفریحی، افزایش موارد سوء مصرف دارو، افزایش مشکلات و درگیریها با مسئولان، رؤسا ، همکاران، همسر و فرزندان .
2-2-15-6. شاخصهای سازمانی
کاهش رسیدگی به خواسته های ارباب رجوع، مشتری یا مصرف کنندگان خدمات سازمان، تنزل ابعاد اخلاقی و معنوی کارکنان، افزایش تعداد موارد خلافکاری دزدی، غیبت از کار، ترک شغل و سوانح و حوادث در کار (ساعتچی، 1376).
کسی که دارای تحلیل رفتگی شغلی باشد عزت نفسش نزول می کند، روابط شخصی اش از بین می رود و ممکن است دچار این احساس شود که بیش از حد کار می کند و قادر نیست کار زیاد خود را کنترل کند. او خودش را در قالب شناگری می داند که بر خلاف جریان آب حرکت می کند و قادر نیست سر خود را بالای آب نگه دارد. این حالت باعث می شود که فرد احساس ناامیدی و درماندگی کند. تحلیل رفتگی کاری، به صورت دوره ای اتفاق می افتد و ضروری است که پیش آمدن چنین دوره ای را قبول کنیم و اگر در مراحل اولیه آن شناخته شود، براحتی قابل درمان است. اما اولین قدم در مقابله با این حالت آگاه بودن از علائم آن است (حسینیان 1374).
2-2-16. نقش برنامه های فرهنگی در درمان تحلیل رفتگی شغلی
ارائه خدمات مشاوره ای و فرهنگی سهم عمده ای را در اصلاح سندرم تحلیل رفتگی کاری دارد به دیگر سخن، حمایتهای روحی و عاطفی از این دسته افراد در بهبود شان نقش مهمی را در بردارد.
اولین آسیب تحلیل رفتگی کاری عبارت از رنج بردن از تحلیل رفتگی بدنی در افرادی است که از این عارضه رنج می برند. این افراد اصولاً دارای انرژی کم و دارای احساس خستگی بیش از حد هستند به علاوه اینکه مبتلایان برخی از نشانه های فشار بدنی نظیر سر درد، تهوع، کم خوابی و تغییراتی در عادات غذایی را به طور فراوان گزارش می دهند. دومین زیان تحلیل رفتگی شغلی این است که افراد مبتلا به تحلیل رفتگی عاطفی را نیز تجربه می کنند. افسردگی احساس درماندگی، احساس عدم کارآیی در شغل خود و مواردی از این قبیل، همگی نمونه هایی از تحلیل رفتگی شغلی هستند.
انجام اقدامات فرهنگی و مذهبی جهت کاهش و از بین بردن استرس های موجود در محیط کار به عنوان اولین قدم برای بهبودی سندرم تحلیل رفتگی شغلی به حساب می آید. از آنجایی که وجود استرس های شغلی در پیدایش این سندرم نقش کلیدی و اساسی را بازی می کنند. لذا رفع این گونه فشارهای روانی از طریق تحقق یک محیط معنوی به بهبود سندرم فوق کمک شایان توجهی می کند؛ علاوه بر آنکه افرادی که از تحلیل رفتگی شغلی رنج می برند نیاز مضاعف و دو چندانی به حمایت های خانواده، دوستان و همکاران و مشاوران فرهنگی سازمانها دارند. یکی دیگر از راهها، حمایت های روحی و عاطفی از این دسته افراد که در بهبودی شان نقش مهمی را دارد. ارائه خدمات مشاوره ای و فرهنگی سهم عمده ای را در اصلاح سندرم تحلیل رفتگی کاری دارد. تغییر نگرشهای منفی مبتلایان و دمیدن روح عزت نفس ، ایثار و خود ارزشمندی در آنها در واقع از نیازهای ایشان محسوب می شود که این از وظایف اصلی شوراهای فرهنگی ، ورزشی شر
کت های تولیدی است.
2-2-17. درمان تحلیل رفتگی شغل
خوشبختانه شواهد متعددی حاکی از آن است که می توان تحلیل رفتگی شغلی را درمان کرد، با حمایت و کمک قربانیان تحلیل رفتگی شغلی می توانند از خستگی جسمی و روانی رهایی یابند. اگر فشار روانی مدام کاهش یابد و فرد از طرف دوستان و همکاران خویش حمایت شود و همچنین سرگرمی ها و جذابیت های دیگری فراهم شود، می تواند به نگرش های مثبت و بهره وری مجدد روی آورد. (فابر 1982)
2-2-18. کاهش تحلیل رفتگی شغلی
محققین پدیده ی تحلیل رفتگی شغلی بر اساس دیدگاهشان در زمینه تحلیل رفتگی شغلی، روش های مختلفی را جهت درمان آن به کار برده اند. برای مثال، دانشمندانی که از مدلهای روان درمانی برای بررسی وضعیت تحلیل رفتگی شغلی استفاده نموده اند، پیشنهاد می کنند از روش های گروه درمانی یا درمان فردی برای معالجه تحلیل رفتگی افراد استفاده شود.

نوشته ای دیگر :
رویکرد روان شناختی، رویکرد روان شناختی