رویکرد اول: موافقت مشروط و محدود:
در صدر اسلام رسانه‌های جدید وجود نداشتند تاآیهیاحدیثیصریحاً در مورد آن لب به سخن گشوده باشد، اما آیا می‌توانیم از میان متون و نصوص و مبانی و اصول کلی دینی چشم اندازی را در زمینه رسانه‌های جدید بیابیم؟این نگاه و چشم انداز همان فقه رسانه است که می‌تواند از محوری ترین مسائلمستحدثهقلمداد شود. عناوینی از قبیلفیلم،تئاترو بازیگری که دررسانهمدّنظر است، همه از عناوین نوظهورند و هیچ یک از آنها در ادله فقه یعنی در آیات وروایاتوارد نشده‌اند و از این رو، به خودی خود مشمول اصلبرائت‌اندو چنین فعالیت هایی از نظر شرعی هیچ منعی ندارند؛ ولی چنان که معلوم است، در شکل گیری یک فیلم یا نمایش، عوامل زیادی دخالت دارند که هر کدام مصداق عناوین دیگری هستند و ممکن است از آن زاویه، فیلم و بازیگری دارای احکامی باشد. به عنوان مثال، حضور زن در سینما موجب پیدایش برخی مسائل فقهی می‌شود؛ ماننداختلاط زن و مرد، نگاه به نامحرم، فرضزوجیّتو محرمیّت،تشبّهبه جنس مخالف، تشبّه به معصومان (ع)، شنیدن صدای نامحرم،سرودوآوازخوانی،پوشش،آرایش،گریمو…
به عبارتی دیگر، بازیگری در فیلم و تئاتر، در واقع همان زندگی زن در یک محیط فرضی با شرایط پیشنهادی است که شامل چگونگی پوشش لباس، چهره پردازی(گریم)، حرکات بازیگر، گفتگو و ابراز احساسات و عواطف بازیگر است. موضوع، دیالوگ و نحوه ی حرکات و ابراز احساسات یک بازیگر، از عوامل مهم بازیگری است. این عواطف به همراه حرکت هایی مانند نشستن، ایستادن، راه رفتن، دراز کشیدن و خندیدن صورت می پذیرد. همۀ این عواظف، به صورت افعالی هماهنگ با آن محیط مفروض و همسو با آن شرایط پیشنهادی ظهور می کند. در این میان، با توجه به جایگاه زن در شرع مقدس اسلام، بازیگری او شرایطی را ایجاب می کند که به لحاظ فقهی، احکام شایان توجهی دارد.
فقه اسلامی از آن جهت که در صدد بیان حکم افعال مکلف است، این پدیده را به عنوان مسئله ای که ممکن است از نظر شرعی دارای حکمی باشد، مورد مداقه قرار می دهد. این مسائل از مباحث مستحدثۀ فقه است و با توجه به گسترش مقولۀ هنر، به خصوص هنرهای نمایشی و سینما، باید مورد توجه فقهای شیعه قرار گیرد.
باپیروزیانقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ سینما تولدی دیگر یافت و حضرتامام خمینی(ره) این جمله تاریخی را دربارۀسینما بیان کرد:
«ما با سینما مخالف نیستیم، بلکه بافحشامخالفیم…. ما در زمانطاغوتتلویزیون {و سینما} را به سبب رواج فساد و فحشاء نفی می‌کردیم، اما در نظام جمهوری اسلامی آن را نفی نمی‌کنیم».
بدین ترتیب، او به سینمایی که برخی هنوز آن راحراممی‌دانستند، مشروعیت بخشید. علما و فقهای بزرگوار نیز به تأسی از رهبر کبیر انقلاب با تأیید و تجویز اصل سینما، رویکرد تازه‌ای از خود نشان دادند و به صورت محدود و به شرط رعایت اصول اسلامی آن را پذیرا شدند. آنان در صورتی حضور زن را در سینمای پس از انقلاب جایز دانستند که به همه موازین شرعی خود در قالب سینما و تصویر عمل کند و بدین وسیله سینما را به عنوان ابزاری برای تبلیغ و ترویج فرهنگ عفّت و پاکدامنی زنان و در نتیجه سازندگی کل اجتماع به کار برد. شاید بتوان گفت که اکثر قریب به اتّفاق مراجع و علما چنین رویکردی دارند؛ مانند حضرات آیات :نجفی مرعشی،مکارم شیرازی،فاضل لنکرانی،اراکی و علمائی چون مروّجی…
عوامل مؤثر بر این رویکرد:
اکنون لازم است عوامل مؤثر بر این دیدگاه را نیز با دقت و تیزبینی بیشتری مرور کنیم، تا ارتباط آن را با رویکرد فقهی علما به روشنی بیابیم:
الف- عوامل سیاسی اجتماعی:
تأسیس حکومت اسلامیو تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی براساس فقه محمدی.
رویکرد صریح و منطقیامام خمینیبه لزوم سینمای علمی، اخلاقی و سازنده.
قطع دست استعمار و نقش بر آب شدن دسیسه‌های آنان.
استفاده از جوانان متعهّد و انقلابی در امور بازیگری و فیلم سازی.
تأکید و تمرکز بر ارائه سینمای مقدس و معنوی به منظور رشد و تعالی افراد جامعه؛
ایجاد سوژه‌های جدید و لزوم توجه به آنها؛ از جمله موضوعات سیاسی،دفاعی و…
ب- عوامل فرهنگی:
تحریم و تعطیلی کلیه مراکز اشاعه فحشا و منکرات اعم از روزنامه‌ها و مجلات تا سینماها و مشروب خانه ها.
تشکیل شورای عالی انقلاب فرهنگی برای نظارت بر کلیه امور فرهنگی و هنری.
قطع واردات فیلم‌های سینماییمبتذلاز غرب.
تأسیس دانشکده‌ها و سایر مراکز آموزش فیلم سازی و بازیگری با رعایت موازین شرعی.
افزایش و گسترش کتب و نشریات سینمایی.
توجه به اهمیت سینما در خصوص تبلیغات اسلامی و گسترس انقلاب به دیگر کشورهای جهان.
ج- عوامل اقتصادی:
آغاز به کار صنعت فیلم سازی که دارای پنج مشخّصه عمده در اقتصاد سینمایی است:نقدینگی، مواد اولیه، نیروی انسانی، تجهیزات و لوازم، مواد و کالاهای مصرفی. هر کدام از این مشخصه‌ها سهم بزرگی از اقتصاد جامعه را، چه در تولید و چه در مصرف، به خود اختصاص می‌دهد.
ب- بررسی ادلۀ فقهاء در بارۀ عدم جواز بازیگری زن در فیلم و تئاتر و شرائط آن