در دنیای پیشرفته امروزی سوپر اتومبیلایی ساخته می شن که می تونن از مرز ۴۰۰ کیلومتر در ساعت عبور کنن. اما تا حالا از خود پرسیده اید با وجود قوانین و مقررات محدود کننده زیاد که اجازه نمی دن حتی یه سدان خانوادگی رو با بیشترین حد سرعت راند، به چه دلیل باید وقت و سرمایه خیلی زیادی رو صرف تولید اینجور خودروهایی کرد؟

واسه جواب دادن به این سوال میشه دلایل زیادی رو آورد. در این نوشته می خوایم به بعضی از مهم ترین دلایل اشاره کرده و کلا به اونا بپردازیم. اگه این موضوع براتون جذابیت داره، دعوت می کنیم در ادامه مطلب با ما همراه باشین.

موتورهای کاراتر

سوپر اتومبیلا به قدرت زیاد موتور و مصرف سوخت بالا معروف هستن. هر چند این موضوع درسته، اما اگه مقایسه ای بین نسبت قدرت و مصرف سوخت داشته باشیم، می بینیم که موتور این خودروها در واقع کارایی خوبی دارن.

اجازه بدین با ذکر یه مثال منظورمون رو بهتر منتقل کنیم. واسه نمونه موتور ۲٫۵ لیتری مدل پایه نیسان آلتیما رو در نظر بگیرین. این موتور ۱۷۹ اسب بخاری در اتوبان ۶٫۱ لیتر سوخت مصرف می کنه؛ حال اینکه موتور ۳٫۹ لیتری فراری ۴۸۸ GTB برابر با ۶۶۱ اسب بخار قدرت تولید کرده و در هر صد کیلومتر جاده ای به ۱۰٫۶ لیتر سوخت نیاز داره.

با مقایسه حجم و خروجی این دو موتور متوجه میشیم که نمونه به کار رفته در فراری ۴۸۸ GTB از بهره وری بهتری برخورداره.

نکته دیگه اینکه تکنولوژی بالای موتور خودروهای اسپرت و سوپر اسپرت در آخر به مدلای ارزون قیمت تر هم راه پیدا می کنن. آلفارومئوی جیولیا کوادروفولیو بهترین مثال در این مورده .

در زیر کاپوت این سدان هیجان انگیز ایتالیایی نسخه ای از این رو به اونو شده از همون موتور پربازده ۴۸۸ GTB قرار داره. درسته که تعداد سیلندرهای این موتور V8 توئین توربو در جیولیا کوادروفولیو به ۶ کم شده، اما هنوزم در مقایسه با موتورهای هم حجم آلمانی قدرت بیشتری تولید می کنه.

بهبود سیستم ترمز

ترمزهای قوی و قابل اعتماد در هر شرایطی، یکی از لازمه های اتومبیلای سریعه. هر چند ترمزهای دیسکی واسه اولین بار تو یه سوپر اتومبیل معرفی نشدن، اما این نوع ترمزها در دهه ۵۰ میلادی روی اجناس سریع جگوار و ترایومف امتحان خود رو پس دادن.

بر خلاف بعضی امتیازات، ترمزهای دیسکی عادی بعضی وقتا سر و صدای زیادی تولید کرده و در بعضی شرایط مشخص نمی تونستن یه سوپر اتومبیل رو به موقع متوقف کنن. همین موضوع دلیل ظهور ترمزهای سرامیک کربنی شد.

ترمزهای سرامیک کربنی که حالا در حال گسترش به مدلای تولید انبوه هستن، دارای عمر طولانی تر و کارکرد پیوسته بهتری بوده و وزن اونا هم کمتره.

بهبود سیستم تعلیق

در گذشته بیشتر سوپر اتومبیلا از سیستم تعلیق خشکی بهره می بردن. این نوع سیستم تعلیق روی سطوح صاف عالی بود، اما در مواجه با کوچیک ترین ناهمواری ضربات شدیدی رو به کابین منتقل می کرد.

با پیشرفتایی که در مورد سیستم تعلیق حاصل شده، حالا بیشتر سوپر اسپرتای موجود – مثل آخرین ساختهایی مک لارن – سواری مشابه با سدانای خانوادگی ارائه کرده و در عین حال می تونن فرمانپذیری بالایی داشته باشن.

هر چند در زمان فعلی، از اینجور سیستمای تعلیق پیشرفته ای در مدلای تولید انبوه خبری نیس، اما در آینده نه خیلی دور دست کم تماشاگر استفاده تجربیات به دست اومده در خودروهای سواری هستیم؛ درست همونجوری که درسای یاد گرفته شده از سوپر اتومبیلای چند دهه پیش حالا در مدلای عادی استفاده میشن. واسه نمونه رینگای ۱۸-۱۹ اینچی که امروزه بسیار عادی عادی شدن، ۱۰ یا ۱۵ سال پیش به معنی سواری غیر قابل تحمل بودن.

بهبودهای آیرودینامیکی

در گذشته دور آیرودینامیک خیلی مورد توجه خودروسازان قرار نمی گرفت، اما در چند دهه گذشته و به خصوص سالای گذشته این عامل حیاتی در کانون توجه تقریبا همه شرکتا قرار گرفته.

بحث آیرودینامیک پیشرفته در خودروها از نیروی رو به پایین (downforce) و نصب باله بزرگ در قسمت انتهایی و هم اینکه چراغای اصلی مخفی شونده شروع شد. اینک به جایی رسیدیم سوپر اتومبیلای روز با بالهای متحرک، کانالا و فلاپایی که به وسیله لوازم الکترونیکی پیچیده کنترل می شن، به دست مشتریان می رسن.

پاگانی هوایرا یکی از این سوپر اتومبیل هاست که اسپویلر عقب برقی اون در خودروهایی مثل ب ام و سری ۳ جی تی و پورشه پانامرا اقتباس گرفته شده.

پوشش صاف زیر بدنه و ورودیای هوای فعال هم به خودروهای معمولی راه پیدا کردن نا اندازه مقاومت در برابر هوا کاهش پیدا کرده و اندازه مصرف سوخت بهینه تر شه.

ارتقای کارکرد کلی به دلیل رقابت شدید

مهندسینی که در مورد پیشرفت ابر خودروها فعالیت می کنن، به خاطر غلبه محصول پایانی بر رقبا باید خلاق بوده و از علم روز بیشترین استفاده ممکن رو داشته باشن. این موضوع دلیل می شه رقابتی شدید بین سوپر اسپرت سازان بوجود اومده و نتیجه های جدیدی به صنعت خودرو اضافه شه.

از طرف دیگه سوپر اتومبیلا به عنوان بستری واسه آزمایش همین نتیجه های جدید حساب می شن. واسه نمونه پیشرانهای هیبریدی و تموم برقی به دلیل نیاز سوپر اتومبیلا به قدرت زیاد، تحت بیشترین فشارها قرار می گیرن. تجاربی که از کارکرد این پیشرانها در شرایط سخت حاصل می شن، آخرسر به دیگر مدلای عادی و ارزون قیمت هم راه پیدا می کنن.

به همین خاطره که سدانای امروزی در مقایسه با نمونه های ۲۰ سال پیش بسیار کاراتر و بهینه تر شدن.

بهبود ایمنی و پیشرفت تکنولوژی

مرسدس S کلاس و ب ام و سری ۷ همیشه جزو پیشرفته ترین خودروها از نظر ایمنی بوده و خیلی از سیستمای ایمنی اولین بار در این مدلا ظهور کردن.

اما این دو سدان فول اندازه آلمانی تنها خودروهایی نیستن که به جدیدترین تکنولوژیای مجهز شدن. این وسط بعضی سوپر اتومبیلا هم فناوریای جدیدی رو وارد صنعت خودرو کردن.

پورشه ۹۵۹ یکی از این موارده که واسه اولین بار با تایرهای پنچر رو (Runflat) عرضه شد و ثابت کرد که شاسی آلومینیوم و کِولار می تونه تا چه حد سبک و مقاوم باشه.

رسیدن و به کار گیری مواد پیشرفته

فیبر کربن، آلومینیوم، کولار و بعضی مواد کامپوزیتی دیگه اولین بار در خودروهای سوپر اسپرت استفاده کرده شدن. مثلا مکلارن F1 یکی از اولین خودروهای خیابانی بود که از سازه فیبر کربنی استفاده میکرد. در اون زمان ساخت هر سازه به حدود ۴۰۰۰ ساعت زمان نیاز داشت.

با معرفی MP4-12C در سال ۲۰۱۱، مکلارن موفق شد زمان ساخت هر سازه رو به تنها ۴ ساعت کم کنه. این اتفاق به معنی اون بود که فیبر کربن با فایده هایی مثل وزن سبک و مقاومت بالا به خودروهای تولید انبوه نزدیک و نزدیک تر می شه. الان در ساخت خودرویی مثل ب ام و i3 بطور گسترده از این ماده پیشرفته استفاده می شه.

نیاز به رویاپردازی

قرار نیس هر چیزی رو که در دور و برمون می بینیم، از روی کاربردپذیری و دلایل منطقی خلق شده باشن. ما آدم هستیم و احساسات و نیازای روحی خود رو داریم. بعضی وقتا مواقع ما به چیزایی نیازمند هستیم که به واسطه اونا بعضی از احساسات و حس جاه طلبی خود رو برطرف کنیم.

در صنعت خودرو هم همچین چیزی هست. لکسس LFA، آکیورا NSX و ب ام و i8 بعضی از خودروهایی هستن که نسبت به دیگر اعضای خونواده خود متفاوتند. با تولید این مدلای اسپرت، شرکتای سازنده می خوان انگار تواناییای بالای خود رو به نمایش گذشته و جایگاه برند خود رو پیشرفت بدن.

با این کار مشتریان به دیگر اجناس برنده ها ارزش قائل شده و از اینکه مدلی از اونو در پارکینگ منزل خود دارن، احساس رضایت می کنن.

جنون سرعت

از زمان ظهور اختراعی به نام اتومبیل، همیشه آدمایی بودن که تمایل به حرکت با سرعتی بیشتر داشتن. با این حساب میشه گفت اتومبیلای فوق سریعی مثل داج چلنجرSRT Demon  یا بوگاتی شیرون مشتریان خاص خود رو دارن و اونا حاضرن با پرداخت رقمای نجومی سرعت و شتابی دیوونه وار رو تجربه کنن.

اگه جنون سریع رفتن تو ذهن بشر ظاهر نمی شد، حالا خبری از پشت سر گذاشته شدن مرز ۴۰۰ کیلومتر در ساعت هم در کار نبود، مرزی که ۷۰ سال پیش روی سرعت ۱۶۰ کیلومتر در ساعت قرار داشت.

جمع بندی

سوپر اتومبیلا در نوک پیکان صنعت خودرو قرار دارن. این اتومبیلا همیشه به دلیل به کار گیری آخرین تکنولوژیا مرزهای جدیدی رو واسه بشر گشوده و دیگه خودروها رو به دنبال خود هدایت می کنن.

همونجوری که گفته شد، نتیجه هایی که در این اتومبیلا امتحان خود رو پس میدن، آخرسر به مدلای تولید انبوه هم راه پیدا میکنن. به طور کامل مشخصه که این ارتقای دیگه خودروها – حتی مدلای معمولی و ارزون قیمت – رو به دنبال داره، پس یعنی میشه کلاس اتومبیلای اسپرت و سوپر اسپرت رو مثل ویترین صنعت خودرو دونست. هر چیزی رو که در این ویترین قرار بگیره، چند سال بعد در قامتی دیگه در خیابونا مشاهده می شه.

سخن پایانی اینکه بدون وجود این اتومبیلا، شاید رفت و آمدهای روزانه ما هم اینقدر راحت و با آسودگی همراه نبود.