مطابق ماده 23 قانون مدیریت خدمات کشوری نیز ایجاد و اداره ی هرگونه مهمانسرا، زائرسرا مجتمع مسکونی، رفاهی، واحد های درمانی و آموزشی، فضاهای ورزشی و تفریحی و نظایر آن توسط دستگاه های اجرایی ممنوع میباشد.
تبصره1- دستگاه های که بر اساس وظایف قانونی خود برای ارائه خدمات به مردم عهده دار انجام برخی از امور فوق می باشند با رعایت احکام این فصل از حکم این ماده مستثنا می باشند.
تبصره2- مناطق محروم کشور تا زمانی که از نظر نیروی کارشناس و متخصص توسعه نیافته اند با تصویب هیأت وزیران از این حکم این ماده مستثنا می باشند.
8- مزایای خاص اشتغال:
امروزه زنان در بسیاری از مشاغل حضور پررنگ دارند نقشی اساسی بازی می‌کنند. مهم‌ترین عناصر حمایت از جنبه ی مادری عبارتند از:
1. مرخصی قبل و بعد از زایمان که برای حمایت از سلامتی مادر و فرزند ضروری و لازم است.
2. مستمری نقدی در عوض بخشی از درآمدی که در این دوره زن از دست می‌دهد به وی پرداخت می‌شود.
3. مزایای پزشکی از جمله مراقبت‌های قبل از زایمان، حین زایمان و بعد از آن، که سومین عنصر ضروری است.
9- مرخصی بارداری و زایمان
نقش مادری مهم‌ترین نقش زن در طول زندگی اوست. زنان شاغل باید برای ایفای این نقش مورد حمایت قرار گیرند تا هم امنیت شغلی داشته باشند و هم بتوانند با آسایش خاطر به فرزندپروری مشغول شوند. مطابق ماده 76 قانون کار: «مرخصی بارداری و زایمان کارگران زن جمعاً 90 روز است. حتی‌الامکان 45 روز از این مرخصی باید پس از زایمان مورد استفاده قرار گیرد. برای زایمان توأمان 14 روز به مدت مرخصی اضافه می‌شود.»
علاوه بر آن، حق شیر نیز برای مادران پیش‌بینی شده است. ماده 78 قانون کار مقرر داشته است: درکارگاه‌هایی که دارای کارگر زن هستند، کارفرما مکلف است به مادران شیرده تا پایان دو سالگی کودک پس از هر سه ساعت، نیم‌ساعت فرصت شیر دادن بدهد. این فرصت جزو ساعات کار آنان محسوب می‌شود. همچنین کارفرما مکلف است متناسب با تعداد کودکان و با در نظرگرفتن گروه سنی آن‌ها، مراکز مربوط به نگهداری کودکان (از قبیل شیرخوارگاه، مهد کودک و…) را ایجاد نماید.
همچنین در این خصوص تبصره 1 ماده 3 قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران شیرده مقرر می‌دارد: مادران شیرده پس از شروع به کار مجدد در صورت ادامه ی شیردهی می‌توانند حداکثر تا 20 ماهگی کودک، روزانه یک ساعت از مرخصی (بدون کسر از مرخصی استحقاقی) استفاده کنند. این مدت، برای مادران شیرده دارای فرزند دوقلو و بالاتر به میزان دو ساعت می‌باشد.
انجام وظایف مادری در کنار اجرای تکالیف شغلی بسیار دشوار است، برای همین قوانین معمولاً برای بانوان مزایا و تسهیلات شغلی در نظر می‌گیرد که از تحمیل فشار بیش از اندازه به آنها جلوگیری کند. اجرای همزمان تعهدات شغلی و خانوادگی زمانی دشوارتر می‌شود که نوزادی در راه باشد یا به تازگی متولد شده باشد. در این شرایط برخی مزایا برای مادران در دوران بارداری و پس از آن در نظر گرفته شده است.
در قانون استخدام کشوری، قانون تأمین اجتماعی و قانون کار همیشه ضوابط خاصی برای کمک بارداری و زایمان وجود داشته است. علاوه بر این قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی مصوب ۲۲/۶/۱۳۷۴ مجلس شورای اسلامی و آیین‌نامه اجرایی آن مصوب ۲۷/۹/۱۳۷۵ هیأت وزیران با اصلاحات بعدی هم برای زنان شیرده در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان حمایت‌های گسترده‌تری در نظر گرفته ست. این قانون تمام شاغلان در بخش‌های دولتی و غیردولتی، اعم از کارکنان دولت، کارگران مشمول قانون کار، کارکنان نیروهای نظامی و انتظامی، قضات، اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها و…را، جز درمواردی که در خود آن قانون اشاره شده باشد، در بر می‌گیرد.
 در وضعیت فعلی دو نظام برای حمایت از زنان در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان وجود دارد: یکی نظام قانون استخدام کشوری و قانون تأمین اجتماعی است که پس از تصویب قانون ترویج تغذیه با شیر مادر تخصیص خورده و تنها در خصوص آن دسته از زنانی که فرزندشان را شیر نمی‌دهند قابلیت اجرایی دارد و دیگری نظام خاص قانون ترویج تغذیه با شیر مادر است که اختصاص به مادران شیرده دارد. البته روا بودن یا نبودن تبعیض بین این دو دست از بیمه‌شدگان خود جای بحث دارد.
در هر حال مجموعه حمایت‌هایی که در این دو نظام برای حمایت از بیمه‌شدگان زن در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان وجود دارد، شامل موارد زیر است: مرخصی زایمان با استفاده از حقوق و مزایا یا غرامت دستمزد، خدمات پزشکی، تهیه شیر مورد نیاز کودک، امکان استفاده از مرخصی ساعتی تا ۲۰ ماهگی کودک با استفاده از حقوق و مزایا و ایجاد تسهیلات مناسب برای تغذیه شیرخوارگان با شیر مادر در جوار محل کار.
به موجب ماده ۲۶ آیین‌نامه مرخصی‌های موضوع مواد ۴۷، ۴۸ و ۴۹ قانون استخدام کشوری مصوب ۲۲/۷/۱۳۴۶ هیات وزیران با اصلاحات بعدی؛ «به بانوان باردار برای هر بار وضع حمل تا سه فرزند، سه ماه معذوریت و برای فرزند چهارم به بعد دو ماه معذوریت و برای وضع حمل دو قلو، چهار ماه و برای وضع حمل دو قلو به بالا، یک سال معذوریت با استفاده از حقوق و فوق‌العاده‌های مربوط داده می‌شود. معذوریت وضع حمل جزو مرخصی استعلاجی محسوب می‌شود و تشخیص تاریخ شروع آن بر عهده پزشک است». مفاد این آیین‌نامه در خصوص فرزند چهارم به بعد بر طبق ماده ۱ قانون تنظیم خانواده و جمعیت مصوب ۲۶/۲/۱۳۷۲، نسخ ش
ده است. در ضمن این دسته از کارکنان که از لحاظ درمان مشمول سازمان بیمه خدمات درمانی هستند، می‌توانند در چارچوب ضوابط این سازمان از آزمایشات و معاینات و معالجات ویژه مربوط به دوران بارداری و زایمان نیز بهره‌مند شوند.
10- مستمری نقدی (کمک بارداری)
با توجه به مفاد تبصره 2 ماده 76‌قانون کار و ماده 67 قانون تأمین اجتماعی مشکل خاصی در این مقررات دیده نمی‌شود. به موجب ماده 67 قانون تأمین اجتماعی، میزان بارداری معادل دوسوم آخرین مزد است که حدااکثر برای مدت دوازده هفته، جمعاً قبل و بعد از زایمان بدون کسر سه روز اول پرداخت خواهد شد. کارگران زن باید یک‌سال قبل از زایمان سابقه ی پرداخت حق بیمه شصت روز را داشته باشند.
همانطور که از مفاد این ماده بر می‌آید پرداخت کمک بارداری منوط به دو شرط داشتن حداقل سابقه پرداخت حق بیمه (۶۰ روز) و عدم اشتغال به کار شده است.
دلیل شرط نخست برای جلوگیری از تقلب نسبت به قانون و برقراری نوعی عدالت معاوضی نسبی و شرط دوم به این خاطر است که کمک بارداری جایگزین مزد یا حقوق و برای تأمین معاش است است و چنانچه بیمه‌شده به کار اشتغال داشته باشد، پرداخت آن موضوعیت نخواهد داشت و فرد نمی‌تواند از این وضعیت سود ببرد. در واقع، کمک بارداری نیز نوعی غرامت دستمزد است. از این رو نحوه محاسبه آن هم مانند غرامت دستمزد ایام بیماری است.