سرمایه اجتماعی را شامل جنبه ای از یک ساخت اجتماعی دانسته که روابط و تعاملات افرادی را که در درون ساختار جمعی هستند تسهیل می کند و مانند شکل های دیگر سرمایه مولد و زاینده است. ارزش افزوده اجتماعی نیز بیان دیگری از مفهوم سرمایه اجتماعی است که حاصل روابط مبتنی بر اطمینان و اعتماد میان سازمان ها و شهروندان می باشد(M.zairi,2000).
شبکه اعتماد:
شبکه اعتماد، عبارت از گروهی است که بنابر اعتماد متقابل به یکدیگر، از اطلاعات، هنجارها و ارزش‌های یکسانی در تبادلات فیمابین خود استفاده می‌کنند. از این‌رو، اعتماد فیمابین نقش زیادی در آسان کردن فرایندها و کاهش هزینه‌های مربوط به این‌گونه تبادلات دارد. شبکه اعتماد می‌تواند بین افراد یک گروه و یا بین گروه‌ها و سازمان‌های گوناگون پدید آید(میرزایی مقدم،1386).
همدلی ودرک و احترام متقابل:
همدلی عبارت است از آگاهی از احساسات، نیازها و علائق دیگران و درک آنها و شامل موارد زیر می باشد:
1- شناخت دیگران: درک احساسات و اولویت‌ها و اهداف دیگران؛
2- توسعه دیگران: درک نیازهای توسعه دیگران و حمایت از توانایی‌هایشان؛
3-خدمت- محوری: پیش‌بینی، تشخیص و تأمین نیازهای مشتریان (دیگران)؛
4-توانایی نفوذ: بهره‌مندی از تاکتیک‌های مؤثر برای ترغیب دیگران؛
5- آگاهی سیاسی: توانایی توسعه عواطف و شناسایی روابط قدرت
(زارعی متین،1387: 25
مشارکت اجتماعی:
مشارکت اجتماعی به آن دسته از فعالیتهای ارادی دلالت دارد که از طریق آن اعضا یک جامعه در امور محله ، شهر و روستا به طور مستقیم و یا غیر مستقیم در شکل دادن حیات اجتماعی مشارکت دارند(محسنی تبریزی،1375).
تعاون و همکاری متقابل:
واژه تعاون در مفاهیم مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. در فرهنگ معین به معنایکدیگر را یاری کردن ، در لغت نامه دهخدا به معنی هم پشت شدن و با هم مدد کاری کردن، در فرهنگ “Webster” معنای کارکردن با هم برای یک مقصود و تجمع برای انجام دادن یک کار مشترک و عمل و همکاری اقتصادی تعریف شده است(خداشهری ؛ 1388: 65).
انسجام و همبستگی جمعی:
بنظر می رسد مفهوم همبستگی تا حدودی روشن است. ولی مقام معظم رهبری در بیانات خود تبینی از همبستگی ملی یا به تعبیر دیگر، وحدت ملی داشتند و آن را یک نوع همدلی و وحدت در درون جامعه تفسیر کردند؛ از دیدگاه ایشان، همبستگی یا وحدت ملی ؛ یعنی نبود تفرقه ، نفاق و مسائلی که منجر به تفرقه داخلی می شود(نوروزی، 1386: 29).
هویت جمعی:
یک تعامل روانی _ اجتماعی است که فرد بین تصویر خودش و استنباط و انتظار دیگران از خودش تطابق و هماهنگی ایجاد می کند(وزیری راد،1387:ص 62).