3- برقراری سیاست تقسیم سود ثابت همراه با تغییرات غیر منتظره در سودآوری و موقعیتهای سرمایه گذاری، بدان معنی که گاهی اوقات جریانات نقدی ایجاد شده ی داخلی بیشتر و گاهی اوقات کمتر از هزینه های سرمایه ای است. اگر جریانات نقدی بیشتر از هزینه های سرمایه ای باشد، شرکت بدهی های خود را باز پرداخت میکند. اگر جریانات نقدی کمتر از هزینه های سرمایه ای باشد، شرکت از مانده ی حسابهای بانکی خود استفاده میکند و یا به فروش اوراق بهادار قابل فروش (کوتاه مدت) خود مبادرت می ورزد.
4- در صورت نیاز منابع تامین مالی خارجی، شرکتها ابتدا مطمئن ترین اوراق بهادار را انتشار می دهند. بر این اساس شرکتها ابتدا از بدهی، سپس در صورت امکان از اوراق قابل تبدیل و یا از سهام عادی برای تامین مالی استفاده می کنند. (Carbonara et al, 2014)
2-1-4روش های مرسوم تأمین مالی:
تأمین مالی در شرکت ها به دو صورت انجام می شود: 1) تأمین مالی از طریق بدهی و 2) تأمین مالی ازطریق سهام. در زیر به معرفی این دو روش تأمین مالی و بیان مزایا و معایب آنها می پردازیم.
2-1-4-1 تأمین مالی از طریق بدهی:
بدهی پولی است که معمولاً در مقابل یک وثیقه به مالک کسب و کار داده می شود؛ مشروط بر این که اصل بدهی به همراه بهره ای ثابت یا متغیر در زمانی خاص باز پرداخت شود. (شیخ و همکاران، 1392)
روش تأمین مالی از طریق بدهی شامل وجوهی است که مالکان کسب و کارهای کوچک، استقراض کرده اند و باید با بهره، آن را بازپرداخت کنند. اگر چه وجوه قرضی گرفته شده این اجازه را میدهد که مالکیت کامل شرکت را در اختیار داشته باشد، با این حال او باید بدهی ایجاد شده در ترازنامه را تعهد کند و به همین ترتیب آن را به همراه بهره متعلق به آن، در آینده بازپرداخت نماید. افزون بر این ، به دلیل مخاطره بیشتر کسب و کارهای کوچک، آنها باید نرخ بهره بیشتری را نیز پرداخت کنند. با وجود این، هزینه تأمین مالی از طریق استقراض اغلب پائین تر از تأمین مالی از طریق سهام می باشد. شرکتی که در جستجوی تأمین مالی از طریق استقراض است، به سرعت با دامنه گسترد های از گزینه های اعتباری (وام) روبرو می شود. منابع تأمین مالی از طریق بدهی، به کارگزاری ها، شرکت های بیمه، اتحادیه های اعتباری، اوراق قرضه، قرضه های خصوصی، کمکهای دولتی، مؤسسات وام و پس انداز، وام دهندگان به پشتوانه دارایی (وام رهنی)، اعتبار تجاری، عرضه کنندگان تجهیزات، شرکت های تأمین مالی تجاری، حساب های پرداختنی و بانک های تجاری تقسیم می شوند (آقاجانی و همکاران، 1392)
نقاط قوت تامین مالی کارآفرینان صنایع کوچک و متوسط از طریق استقراض بانک ها
کارآفرینان کسب و کار مالکیت کامل خود را حفظ می کند.
هزینه بدهی پایین است.
پرداخت های وام قابل پیش بینی است.
دوره 5 تا 7 ساله برای باز پرداخت آن وجود دارد.
بدهی می تواند شامل ارزش افزوده وام دهندگان باشد.
بدهی یک سری مزایای مالیاتی ایجاد میکند.
نقاط ضعف:
ضمانت شخصی مورد نیاز است.
وام دهنده می تواند باعث ورشکستگی کسب و کار شود.
مقدار وام ممکن است محدود به میزان دارایی شرکت شود.
پرداختها باید بدون توجه به سود شرکت انجام پذیرد. (شیخ و همکاران، 1392)
تامین مالی از طریق بدهی به علت صرفه جویی مالیاتی و نرخ پایین تر آن در مقایسه با بازده مورد انتظار سهامداران ، راه حل مطلوب تری برای تامین مالی محسوب می شود. (امیری و محمدی خورزوقی، 1391)
منابع اصلی این نوع تأمین مالی، پس اندازهای شخصی، خانواده و دوستان، فرشتگان کسب و کار، مؤسسات خیریه، دولت، بانکها، حق العمل کارها، تأمین مالی از طریق مشتری، تأمین مالی از طریق عرضه کنندگان، تأمین مالی از طریق سفارش خرید و کارت های اعتباری است. (Rogers, 2009)
2-1-4-2 تأمین مالی از طریق سهام