موضوع، شخصیت

AI(Artificial Intelligence) concept.

10-تعمّد در قی روزه را باطل نمی‌کند و موجب قضا نمی‌شود.
11-لازم است علاوه برآنکه مهمان خودش زکات فطریۀ خود را بدهد، صاحبخانه نیز زکات فطریۀ او را بپردازد.
12-وطی صغیره باعث حرمت ابدی او نمی‌شود.
13-زوجه(معقود علیها) در صورت فقر زوج، نباید از تسلیم نفس خد تا قبض مهریه اش امتناع کند.
14-در صورتی که مطلقه بین چهار نفر اشتباه شده و زوج با نفر دوم ازدواج کرده باشد، باید قرعه کشی نمود. این در صورتی است که زوج قبل از تعیین فوت کند.
15-ولدالزنا را کافر می‌داند، لذا دیۀ او مثل دیۀ کافر است.
محقق حلی (676 ه.ق): نجم الدین، جعفر بن الحسن حلی از بزرگان فقهای شیعه و صاحب آثار مهم در فقه است. از جمله می‌توان به شرائع الاسلام، مختصر النافع، شرح نکت النهایه در فقه و معارج الاصول در اصول اشاره کرد. وی به دلیل جامعیت فضایل علمی‌و عملی و تحقیقات عالیه ی فقهی برای اولین بار در بین فقهای شیعه به لقب محقق ملقب شد، به طوری که اگر بدون قید به کار رود تنها به ایشان انصراف دارد.
-نظریات رجالی محقق حلی
1-به محقق حلی نسبت داده اند که روایات مرسله را رد کرده است.
2-نکتۀ دیگر در روایات رجالی محقق این است که او معمولاً روایات افراد غیر دوازده امامی‌را ضعیف می‌شمارد و به روایت موثق عمل نمی‌کند. خلاصه اینکه ارسال روایت را مطلقاً از هر کسی که باشد غیر از ادمه علیهم السلام ضعیف می‌شمارد. با این حال می‌توان بین این دو کلام جمع کرد و گفت: ارسال و شیعه دوازده امامی‌بودن راوی دلیل ضعف روایت است، ولی اگر این مرسله و موثقه مورد عمل اصحاب باشد، و بر طبق آن اجماع عملی وجود داشته باشد محقق حلی به آن عمل می‌کند. بنلبراین منافاتی بین کلمات او وجود ندارد که گفته شود: محقق گاهی به روایت مرسله عمل کرده و گاهی عمل نکرده است.سرّ مطلب این است که او به خبری که با عمل صحابه جبران شده باشد، توجه کرده و به آن عمل می‌کند. محقق حلی به قرینه های دیگری که باعث اعتبار خبر می‌شود، تکیه نمی‌کند و آنچه را که شیخ طوسی و دیگران به عنوان قرینه بر آن روایات ذکر کرده اند، نظرش را جلب نمی‌کند.
علامه حلی (726 ه.ق): ابومنصور، جمال الدین حسن بن یوسف بن علی بن مطهر حلی از علماء و فقهای بزرگ شیعه است. وی در علوم مختلف نزد علمای عصر خویش تلمذ کرده است.
علامه در زمینۀ علوم مختلف مانند:کلام، حکمت، حدیث، رجال، فقه و اصول کتابهای ارزشمند بسیاری تألیف کرده است؛ مانند:کشف المراد، أنوار الملکوت، خلاصه الأقول، تذکره الفقهاء، ایضاح الاشتباه، الجوهر النضید، منتهی المطلب، تحریر الأحکام الشرعیه، مختلف الشیعه، قواعد الأحکام، نهایه الاحکام، تبصره المتعلمین و ارشاد الأذهان الی احکام الدین.
محمد بن علامه حلی، فخرالمحققین(771ه.ق):وی از بزرگان علمای امامیه و از شاگردان مبرز پدرش بود و علامه در مقدمۀ بیشتر آثارش از وی تمجید کرده و از او خواسته است که در صورت عدم توفیق به تکمیل مصنفات خود، آنها را اصلاح و تکمیل کند و تجلیل دو شخصیت بزرگ: شهید اول و دوم از او نشان دهندۀ مرتبه والای علمی‌اوست.
وی صاحب آثار و تألیفات بسیاری است مانند: ایضاح الفوائد فی شرح اشکالات القواعد که به امر پدرش تألیف کرد و به گفتۀ شیخ بهایی نظیر آن در کتب فقهی استدلالی تألیف نشده است؛ شرح مبادی الاصول علامه، شرخ نهج المسترشدین علامه، منبع الاسرار، الکافیه الوافیه و جامع الفوائد فی شرح خطبه القواعد.
-برخی از دیدگاههای خاص علامه در فقه
1-علامه مدعی شده است که که اگر آب کمتر از کر باشد، هرچند جاری باشد، نجس می‌شود، ولی سایر فقها این فتوا را نپذیرفته اند، و برخلاف آن ادعای اجماع کرده اند.
2-دیدگاه خاص علامه دربارۀ آب چاه است، او اولین کسی است که موضوع نجس بودن آب چاه را مطرح می‌کند. تا عصر علامه حلی تمامی‌قدما معتقد بودند که آب چاه با افتادن شی نجس در آن نجس نمی‌شود، ولی علامه حلی نخستین کسی است که به طهارت آب چاه و نجس نشدن آن با ملاقات نجس قائل شد.
شهید اول (786 ه.ق): شمس الدین، ابو عبدالله مکی محمد بن مکی عاملی از بزرگان فقهای شیعه است که برخی از آثار علمی‌ارزشمندش تا کنون به عنوان متون درسی حوزه های علمیه و مستند محققان مورد استفاده قرار گرفته است. آثار بسیاری از شهید اول بجای مانده است که متجاوز از 27 عنوان است.
اللمعه الدمشقیه فی فقه الامامیه،مشهورترین اثر شهید در همه ابواب فقه است و در حوزه های علمیه و دانشگاهها متن دروس فقهی است.