1. میانجیگری مستقیم
2. میانجیگری غیرمستقیم
که در ذیل به اختصار به آنها اشاره می‌کنیم.
1-2-2. میانجیگری مستقیم
فرآیند میانجیگری بر پایه حکومت 3 رکن استوار است، بزهدیده، بزهکار و مذاکره (چه مستقیم و چه غیرمستقیم) این فرآیند می‌تواند منجر به درک بهتری از دو طرف و گاهی اوقات التیام محسوسی از نشست شود. در میانجیگری مستقیم شخص ثالث بی‌طرفی (میانجی‌گر) به بزهدیده و بزهکار کمک می‌کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در این روش بزهدیده و بزهکار مستقیماً با یکدیگر دیدار می‌کنند و تمامی فرآیندها و نتایج میانجیگری به صورت رو در رو انجام می‌شود. تونی مارشال معتقد است که میانجیگری مستقیم، مذاکرات را انعطاف پذیر برای هر دو طرف آماده می کند و نتایج آن عمدتاً محدود به جبران خسارت و معذرت خواهی است.
2-2-2. میانجیگری غیر مستقیم
در این میانجیگری تمامی الگوهای میانجیگری مستقیم حفظ می‌شود با این تفاوت که ارتباط بزهدیده و بزهکار به صورت تلفنی و نامه‌نگاری انجام می‌شود، این شیوه برای میانجی‌گر کار بسیار حساس و پیچیده‌ای است و او در قبال ارائه پیام کامل طرفین مسئول است. در جایی که بزهکار از بزهدیده پوزش می‌طلبد و نامه عذرخواهی می‌نویسد، امری که مهم است اصالت نامه‌هاست. نامه ها می‌بایست توسط خود بزهکار نوشته شده باشد و در آن به نگرانی‌ها و پرسش‌های بزهدیده پاسخ داده شود.
ب: برآیندهای میانجیگری
تحقیقات بررسی میانجیگری از سایر روش‌ها در پژوهشی که در سال 2001 توسط پرفسور مارک آمبریت انجام شد و ایشان با استناد به پژوهش‌هایی که در عرصه میانجیگری کیفری انجام شده بود برخی از مهمترین دستاوردهای عدالت ترمیمی را این چنین برشمرده‌اند:
1. بزهدیده- بزهکار از برنامه‌ها و سیستم قضایی کیفری رضایت بالایی داشتند.
2. شرکت کنندگان درک بهتری از فرآیند اجرایی داشتند و نتایج بدست آمده از توافقات را منصفانه می‌دانستند.
3. بخش عمده‌ای از توافقات در برگیرنده جبران خسارت بود و از هر 8 توافق 10 مورد آن رضایت بخش تمام شده است.
4. میانجیگری ابزار مناسبی جهت دور شدن بزهکاران جوان از سیستم‌های رسمی رسیدگی و ابزاری جهت گسترش کنترل‌های اجتماعی است.
5. میانجیگری حداقل موثرتر از گزینه‌های تعلیق سنتی در کاهش تکرار جرم است و برخی برنامه‌های میانجیگری به مراتب موثرتر است.
6. در جایی که هزینه‌های نسبی رسیدگی در نظر گرفته می شود، سیستم میانجیگری بزهدیده- بزهکار تعهدات مهمی نسبت به کاهش هزینه می‌دهد.
7. علاقه رو به رشدی در راستای استفاده از شیوه میانجیگری در جرایم خشن وجود دارد.
گفتار دوم: نشست های ترمیمی
در سال 1989 دولت نیوزلند رویکرد جدیدی را در برخورد با بزهکاری جوانان و نوجوانان در پیش گرفت. در این سال قانون کودکان، نوجوانان و خانواده‌های آنها تصویب شد. و در آن روشی به نام نشست‌های گروهی- خانوادگی ایجاد و آن را جایگزین دادگاه‌های جوانان (بین سنین 14 تا 16 ساله) نمود. این اصلاحات و تغییر قوانین نتیجه تجربیات و مطالعات سیستم عدالت جامعه مائوری بود. که خود نشان از نگرانی جامعه مائوری در رابطه با رشد آمارهایی بود که نشان می‌داد جوانان مائوری از سیستم‌های بومی مائوری دور شده و به سمت شیوه‌های رسمی توسط دادگاه کشیده می‌شود.
فرهنگ مائوری به جای آنکه شخص مدار باشد اجتماع مدار است. هر شخص نقش مهمی در خانواده دارد، دور شدن کودکان برای فرهنگ مائوری مخرب است و به خانواده‌هایشان آسیب می‌رساند، مائوری‌ها برای برخورد با دعوا و اختلاف فرآیندهایی دارند و در این فرآیند خانواده به دلیل نقشی که می‌تواند در یافتن راه‌حل مشکلات ایفا کنند، مهم تلقی می‌شوند. از آنجا که سیستم نشست‌های گروهی- خانوادگی برگرفته از سیستم مائوری است این دو شباهت‌های بسیاری با یکدیگر دارند و البته تفاوت‌هایی نیز دارند که از حوصله این بحث خارج است اما آنچه که مهم است این است که نشست‌ها قدرت تصمیم‌گیری و قضاوت جرم واقع شده را به شرکت‌کنندگان می‌دهد.