پیشرفت تحصیلی:/پایان نامه درباره یادگیری مشارکتی

پیشرفت تحصیلی

در عصر حاضر تعلیم و تربیت و به طور کلی تحصیل بخش مهمی از زندگی فرد را تشکیل می‏دهد. به علاوه کیفیت و کمیت این تحصیل نقش مهمی را در آینده‏ی فرد ایفا می‏کند. بر این اساس نزدیک به یک قرن است که روان شناسان به طور گسترده در تلاش برای شناسایی عوامل پیش بینی کننده‏ی تحصیلی می‏باشند. افرادی همانند (بینه و سیمون[1]، 2009، ثرندایک، 2010، هریس[2]، 2010، الشات[3] و هامکر[4]، 2011) به این مهم پرداخته اند. (پرموزیک[5]، 241، 2011).
طباطبایی و قدیمی مقدم (1383: 120) بیان می‏دارند، از وظایف اساسی آموزش و پرورش در هر کشور، انتقال میراث فرهنگی جامعه، پرورش استعدادهای دانش‏آموزان و آماده کردن آنان برای شرکت فعال در جامعه است.
بنابراین تعلیم و تربیت افراد به منظور تصدی امور مختلف ضروری می‏نماید و مسأله موفقیت یا عدم موفقیت در امر تحصیل از مهم‏ترین دغدغه‏های هر نظام آموزشی در تمامی جوامع است.
موفقیت و پیشرفت تحصیلی هر جامعه نشان دهنده موفقیت نظام آموزشی در زمینه هدف یابی و توجه به رفع نیازهای فردی است بنابراین نظام آموزشی را زمانی می‏توان کارآمد و موفق دانست که پیشرفت تحصیلی دانش‏آموزان آن را در رشته‏های مختلف بیشترین و بالاترین رقم را داشته باشد.
در این زمینه پیشرفت مناسب دانش‏آموزان در طول تحصیل و در نهایت دستیابی به سطوح بالای تحصیلی نه تنها باعث تأمین منابع برای فرد و خانواده وی می‏شود بلکه از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز فواید زیادی برای کشور دارد. از این رو  به نظر می‏رسد بررسی متغیرهای تأثیرگذار بر پیشرفت تحصیلی آنها و همچنین تعیین میزان اهمیت این عوامل در پیشرفت و یا عدم پیشرفت دانش‏آموزان از اهمیت بالای برخوردار است.
در واقع یکی از هدف‏های عالی آموزش ایجاد شرایط مناسب به منظور دستیابی به بالاترین پیشرفت تحصیلی است. اگر فرد در جمع همکلاسی هایش فاقد جایگاه اجتماعی مطلوب و منزلت متناسب با آنچه که گمان می‏کند باشد، کارکرد اصلی وی یعنی کسب دانش و پیشرفت تحصیلی مختلف می‏شود. از طرفی، فرد به دلیل این که در می‏یابد که مورد توجه و علاقه افراد دیگر نمی باشد، تمایل به انزوا و تنهایی پیدا می‏کند و از میزان ارتباطات اجتماعی خود تا حد زیادی می‏کاهد. همین حالت گوشه گیری و گریز از دیگران، به تدریج تصورات منفی از خود، احساس عدم کاریابی و بی کفایتی همراه با کاهش در عزت نفس را در فرد تضج می‏دهد و در نتیجه خود را ناتوان از مواجهه با مشکلات و حل آنها می‏بیند.
اکبری (1384) پیشرفت تحصیلی را تجلی جایگاه یک دانشجو می‏داند، این جایگاه ممکن است به نمره‏ای برای یک درس یا معدل مجموعه‏ای از دروس در یک گروه یا در تمامی دروس اطلاق گردد.
در هر نظام تعلیم و تربیت میزان “پیشرفت تحصیلی” دانش‏آموزان یکی از شاخص‏های موفقیت در فعالیت‏های علمی است. سنجش میزان پیشرفت تحصیلی و عوامل موثر بر آن از جمله مسائل عمده‏ای هستند که توجه محققان را به خود جلب کرده اند. سالانه آموزش و پرورش هزینه‏های هنگفتی را صرف آموزش می‏کند ولی مشاهده می‏شود که برخی دانش‏آموزان پیشرفت لازم را نشان نمی دهند و معمولا هنگامی که پیشرفتی در آموزش از خود نشان نمی دهند، معلمان و والدین از آموزش‏های اضافی و کتاب‏های کمک درسی استفاده میکنند و این کلاس‏ها و کتب در بسیاری از موارد نتایج مفیدی در بر ندارد.
بدون شک در دنیای پیشرفته‏ی امروزی یکی از علائم موفقیت فرد، موفقیت تحصیلی می‏باشد که بدون آن توسعه و ترقی هیچ کشوری امکان پذیر نخواهد بود. ترقی هر کشوری رابطه‏ی مستقیم با پیشرفت علم و دانش و تکنولوژی آن کشور دارد. پیشرفت علمی نیز حاصل نمی شود مگر این که افراد متفکر و خلاق تربیت شده باشند. پیشرفت تحصیلی ضمن این که در توسعه و آبادانی کشور موثر است در سطوح عالی منجر به یافتن شغل و موقعیت مناسب و در نتیجه درآمد کافی می‏شود. دانش‏آموزانی که از موفقیت‏های  تحصیلی برخوردارند خانواده و جامعه با دیده احترام به آنان می‏نگرد و در جامعه با روحیه و نشاط بیشتری حضور خواهند یافت و در کنار این‏ها از هزینه‏های گزافی که از افت تحصیلی تحمیل آموزش و پرورش می‏شود کاسته خواهد شد.
پیشرفت تحصیلی همچون بسیاری از پدیده‏ها از ترکیب عواملی چون خانه، مدرسه و جامعه به وجود می‏آید. بررسی این عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی بخش مهمی از تحقیقات آموزشی را به خود اختصاص داده است. نظام‏های آموزشی از طریق مطالعه و شناسایی عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی و ابعاد مختلف این عوامل، در جهت بهبود وضعیت تحصیلی و رفع کاستی‏های موجود آموزش تلاش می‏کنند. زمینه خانوادگی و مدرسه‏ای از جمله عواملی هستند که نقش تعیین کننده آنها در پیشرفت تحصیلی اثبات شده است و محققین (شمیم، 1384) در مورد نقش عوامل خانوادگی از جمله سبک‏های والدین و تعامل فعال (درگیری) والدین در افزایش موفقیت‏های تحصیلی در هر پایه، جنس و قومیت اتفاق نظر دارند. مطالعات نشان می‏دهد دانش‏آموزانی که والدین پذیرنده دارند از دانش‏آموزانی که والدین مستبد یا آسان گیر دارند عملکرد تحصیلی بهتری دارند (به نقل از کیامنش و درخشنده، 1384).
[1] – Bine and Simoon
[2] – Heris
[3] – Hamker
[4] – Hamker
[5] – Permuzic
لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:
تأثیر یادگیری مشارکتی (جیگ ساو) بر مهارت‏های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش ‏آموزان دختر پایه هفتم شهرستان جم

نوشته ای دیگر :
پایان نامه درمورد تحریم/:مشروعیت مطلق تحریم