پیش بینی ورشکستگی، مدل های پیش بینی

Circular Arrows Diagram with PLAN PREPARE PRACTICE Words - 3D Rendering

موضوعات قیمت گذاری و یا تنزل مثل مشکلات کنترل کیفیت.
علائم مدیریتی
مربوط به سیستم مدیریت ناکارآمد، مهارت مدیریت میانی می‌باشد. برای مثال سیستم مدیریتی که فاقد عمق و در تصمیم گیری متکی به یک نفر باشد
نشانه‌های مالی
1)فزونی کل بدهی بر کل دارایی‌ها و یا فزونی بدهی‌های جاری بر دارایی‌های جاری
2)نزدیک شدن سررسید بدهیها با شرایط غیر قابل تغییر که دورنمای واقعبینانه‌ای برای پرداخت و یا تمدید آنها وجود ندارد.
3)اتکای بیش از حد برای استقراض کوتاه مدت برای تامین مالی دارایی‌های بلند مدت .
4)نامساعد بودن نسبت‌های عملیاتی اصلی
5)زیانهای عمده عملیاتی
6)نپرداختن سود سهام و یا تاخیر طولانی در پرداخت آن
7)تغییر شرایط خرید کالا و دریافت خدمات از اعتباری به نقد
8)ناتوانی درتامین منابع مالی لازم برای تولید و عرضه محصول اصلی جدید یا سایر سرمایه گذاری‌های ضروری
تاریخچه مدل های پیش بینی ورشکستگی :
تا کنون محققان زیادی در زمینه پیش بینی ورشکستگی و ساخت مدل برای پیش بینی ورشکستگی شرکتها تحقیقات گسترده ای انجام داده اند،عمده تحقیقات صورت گرفته در این زمینه از داده های کشور امریکا جهت ساخت مدل خود استفاده نموده اند.پیش بینی ورشکستگی قلمرو جدیدی از تحقیقات مالی نمی باشد.از سال 1930 و در طول 60 سال بعد از آن مدل های گوناگون پیش بینی ورشکستگی گسترش یافته است.
دوغان و فورسیت(1995)در مطالعات خود،تحقیقات گذشته در زمینه پیش بینی ورشکستگی را به دو دسته تقسیم بندی کرده اند:
گروه اول شامل توسعه مدل هایی می شود که می تواند بین شرکت های سالم و ورشکسته تمایز قائل شود که عمدتا آنها وابسته به متغیرهایی(بعنوان مثال،نسبتهای حسابداری) می شوند که از صورتهای مالی شرکت های نمونه بدست آمده اند.گروه دوم تحقیقات مرتبط با پیش بینی ورشکستگی تلاش می کنند که بین مدل های پیش بینی ورشکستگی و قیمت سهام ارتباط برقرار کنند.
مطالعات اولیه پیرامون پیش بینی ورشکستگی در 1930 نتیجه گرفتند که بین نوسانات نسبت های مالی شرکت ها ی سالم و ورشکسته تفاوت وجود دارد.شرکت هایی که نسبت های مالی آنها ضعیف و از نوسان بیشتری برخوردار است در مقایسه با شرکت هایی که نسبت های مالی آنها قویتر و از ثبات بیشتری برخوردار است احتمال بیشتری وجود دارد که ورشکسته شوند.
رامستر و فوستر(1931)،فیتز پاتریک(1932)،ویناکور و اسمیت(1935) و مروین(1942)، تفاوت با اهمیتی را بین نوسانات نسبت های مالی شرکت ها ی ورشکسته و سالم پیدا کردند.
اوهلسون(1980)،مدل لاجیت شرایطی را برای پیش بینی احتمال ورشکستگی بکار گرفته است و چهار عامل اساسی را که بر روی احتمال ورشکستگی موثر می باشند را مشخص نموده است:
1)اندازه شرکت