کجا سرمایه گذاری کنیم; راهنمای سرمایه‌گذاری برای تازه‌ کارها

Businessman touching global structure networking and data exchanges customer connection on interface digital screen, technology business and communication.

قبل از ارائه راهنمای سرمایه گذاری واسه تازه کارا اصلا باید بدونیم سرمایه گذاری معنیش چیه

سرمایه گذاری

یکی از مهم ترین درسایی که در زندگی باید یاد بگیریم اینه که با پولی که داریم چیکار کنیم.

به قول رابرت کیوساکی در کتاب «پدر پولدار، پدر بی پول»، بذاریم پول برامون کار کنه، نه ما واسه پول.

پولدار

واسه شروع به دو چیز احتیاج دارین: اول اینکه معنی پایه ای تجارت رو درک کنین و دوم اینکه به خودتون اعتماد کنین و واسه باقی عمرتون نقشه بکشین.

اونقدرا هم کار سختی نیس. نه به سواد دانشگاهی نیاز داره و نه نبوغ انیشتین می خواد.

سرفصل محتوا

    • به چه دلیل سرمایه گذاری ترسناکه؟
    • سرمایه گذاری معنیش چیه؟
    • چیجوری از خطر کار کم کنیم؟
    • از کجا شروع کنیم؟
  • روی چیزی پول بذارین که بدونین چیه؟

به چه دلیل سرمایه گذاری ترسناکه؟

واسه خیلی از ما پول و سرمایه گذاری مثل یادگیری الفبا و دوچرخه سواری نبوده که در دوران بچگی تمرینشان کنیم و بیاموزیم شون.

دوچرخه سواری

خلاصه میشه گفت که واسه همه مردم، خونه جایی نیس که بتونن از درونش روش هدف دارای سرمایه گذاری رو یاد بگیرن.

والدین– بر خلاف قصد خوب شون – جور دیگری فکر می کنن و بیشتر پیشنهاد می کنن پولتون رو ذخیره کنین، اما شما دلتون می خواد سریع تر پیشرفت کنین.

سرمایه گذاری کاری آینده نگرانه س و هدف دور دست رو نشونه میره.  اینکار صبر و حوصله می خواد.

باید تا جایی که می تونین از بازار اطلاعات به دست بیارین و در آخر با اتخاذ روش هدف دار ، خطر باخت سرمایه خود رو به کمترین حد ممکن برسونین.

سرمایه گذاری معنیش چیه؟

سرمایه گذاری  investment به معنی گذاشتن پول در چیزی با انتظار سود از اون هستش.

در علم اقتصاد، سرمایه گذاری یعنی خرید کالایی که الان مصرف نمی شه اما در آینده فرد به اون نیاز پیدا می کنه و اون کالا واسه اون سود رسون میشه.

در مهارتای مدیریت مالی، سرمایه گذاری به این معنیه که فرد یه دارایی مالی مثل سهام رو می خره و پیش بینی می کنه که اون دارایی مالی در آینده سود رسون میشه و قیمتش افزایش پیدا می کنه، پس با فروش به قیمت بالاتر سود خوبی دشت می کنه.

قیمت

بیشتر مردم ۴ چیز رو به عنوان شکلای جور واجور سرمایه می شناسن:

پول نقد: پولی که در حساب بانکی قرار داره

اوراق قرضه: پولی که به شرکتای دولتی یا خصوصی قرض داده شه

سهام: پولی که واسه خرید سهمی از یه شرکت خرج شده باشه

اموال: پولی که واسه خرید خونه و باغ و ماشین خرج شه

خرید خونه

به جز این ۴ نوعِ اصلی سرمایه گذاری، چیزای دیگری هم هستن که روی اونا می شه سرمایه گذاری کرد:

– اجناسی مثل نفت، قهوه، ذرت، پلاستیک و طلا

– ارز خارجی

– وسایل کلکسیونی مثل عتیقه جات و آثار هنری

–  کار و کاسبیای نوپا و علم بنیان

– و چیزای دیگه (مثلا یه شرکت انگلیسی هوای دشتهای کشورش رو داخل شیشه می کنه و با قیمتی زیاد به چین صادر می کنه!)

چیجوری از خطر کار کم کنیم؟

واقعیت اینه که در سرمایه گذاری چیزی به نام «سرمایه گذاری بدون خطر» نداریم. با این حال وقتی قرار باشه روز به روز از ارزش پولتون کم شه، دلیل پیدا می‏ کنین تا خطر کنین.

به مجموعه سرمایه ها میگن سبد داراییا. معمولا سرمایه گذارها، در چند بخش جور واجور سرمایه گذاری می کنن و به اصطلاح با سرمایه شون تنوع بخشی انجام میدن.

این کار رو به خاطر این انجام میدن که خطر از دست رفتنِ سرمایه و ضرر کردن رو روی چند نوع سرمایه تقسیم کنن تا اگه بازار هر کدامشون خوابید، بازم ژتون داشته باشن تا در بازی باقی بمونن.

حتی اگه درباره سرمایه گذاریای کوتاه مدت و زود بازده صحبت کنیم هم باز تکلیف همینه.

مثلا اگه من سرمایه گذار عاقلی باشم – جدا از اینکه وضعیت بازار چی حکم می کنه – و دوست داشته باشم در صنعت پوشاک سرمایه گذاری کنم، منطقیه که با بخش بیشتری از پولم شلوار کتون بخرم که در کل سال خرید و فروش می ‏شه؛ از طرف دیگه قسمت کمتری از پولم رو به سرمایه گذاری روی تی شرت تابستونی اختصاص بدهم که سود بهتری داره اما فصل فروشش محدودتره و ممکنه روی دستم باد کنه.

از کجا شروع کنیم؟

هر سرمایه گذاری ای نیازمند صرف کردن زمان و خرج کردن پول و ارائه خدماته که قراره تموم اینا با دریافت سود مالی جبران شن.

اگه کار می کنین و حقوق ثابت دریافت می کنین و زیر بار قرض و قوله نیستین و اونقدر پول در حساب بانکی تون هست که خیالتون از ۶ ماه آینده راحت باشه، می تونین به یکی از کارگزارهای بازار بورس مراجعه کنین و سهام شرکتی رو بخرین که ثبات داشته باشه.

مشاوران مالی پیشنهاد می کنن مقداری از مبلغ سرمایه تون رو هم خرج اوراق قرضه کنین که خطر کمتری دارن.

صندوقای سرمایه گذاری مشترک هم چند سالی می شه که در ایران به راه افتادن. اینا نهادهایی هستن که براساس صلاحدید افراد متخصص در بخش سرمایه گذاری، با سرمایه مردم اوراق بهادار می خرن و سود حاصل از خرید این اوراق رو به سرمایه گذاران خود پرداخت می کنن و البته جاهای مطمئنی هم هستن چون تضمین برگشت سود و اصل سرمایه رو هم میدن.

روی چیزی پول بذارین که بدونین چیه؟

وقتی که پای سرمایه گذاری به میان میاد، یکی از اشتباه ترین تصمیما اینه که برید پولتون رو در جایی خرج کنین که هیچ چیزی درباره بهش نمی دونین.

بهتر نیس برید سرمایه گذاری رو با جاهایی شروع کنین که خودتون هم حسی بهشون دارین؟

منبع: سایت چیجوری