کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان، اعلامیه جهانی حقوق بشر

Business and growth concept.

در اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است:
«هر زن و مرد بالغی حق دارند بدون هیچگونه محدودیت از نظر نژاد، ملیت، تابعیت یا مذهب با یکدیگر زناشویی کنند و تشکیل خانواده دهند. در تمام مدت زناشویی و هنگام انحلال آن، زن و شوهر در کلیه امور مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی می باشند.»
و در همین اعلامیه آمده است:
«ازدواج باید با رضایت کامل و آزادانه زن و مرد واقع شود».
در کشورهای اسلامی، زنان مسلمان فقط میتوانند با مردان مسلمان ازدواج کنند ولی مردان مسلمان میتوانند با زنی با هر مذهب و اعتقادی ازدواج کنند زیرا باز هم زن غیرمسلمان در این شرایط باید به دین همسر خود درآید. درنتیجه، مردان میتوانند با هر زنی ـ با هر دینی ـ ازدواج کنند، حتی در صورت یکسان نبودن مذاهب، مذهب مرد به زن تحمیل میشود ولی زنان مسلمان فقط باید با مردان مسلمان ازدواج کنند.
همچنین، در بسیاری از کشورهای توسعهنیافته، حق طلاق فقط برای مردان درنظر گرفته شده است یعنی در بعضی خانوادهها زنان علیرغم شکنجه و خشونتی که متحمل میشوند، مجبور به زندگی در همان شرایط هستند و انحلال زندگی زناشویی فقط توسط مردان صورت میگیرد.
علاوه بر این، حقی برای زنان هنگام انحلال زندگی زناشویی مبنی بر تقسیم دارایی زوج، در نظر گرفته نشده است؛ درصورتیکه در بسیاری از کشورهای پیشرفته مانند فرانسه، امریکا، انگلیس و … نیمی از دارایی زوج که بعد از ازدواج بهدست آمده است، به زوجه انتقال مییابد.
طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر:
«هر کس حق دارد در ادارهی امور عمومی کشور خود، خواه مستقیماً و خواه از طریق نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشند شرکت جوید.»
و طبق کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان:
«دولتهای عضو اقدامات مقتضی برای حذف تبعیض علیه زنان در حیات سیاسی و اجتماعی کشور بعمل آورده و بویژه اطمینان حاصل نمایند که (در شرایط) مساوی با مردان، حقوق زیر برای آنها تامین گردد: الف: (حق) رای در همه انتخابات و همه پرسیهای عمومی و صلاحیت انتخاب شدن در تمام ارگانهای انتخاباتی عمومی»
با وجودیکه سالها از آزادی زنان در رأی دادن میگذرد، هنوز هم در کشور عربستان زنان از حق رأی دادن محرومند. آنان در انتخاب نمایندگان، تعیین سرنوشت خود و حضور در جامعه هیچ نقشی ایفا نمیکنند زیرا این حق، بنا به درخواست دولتمردان از آنان سلب شده است.
طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر:
«هر کس حق دارد با تساوی شرایط به مشاغل عمومی کشور خود نایل آید.»
و طبق کنوانسیون حذف کلیه تبعیض علیه زنان:
«(حق) شرکت در تعیین سیاستهای حکومت (دولت) و اجرای آنها و به عهده داشتن پستهای دولتی و انجام وظائف عمومی در تمام سطوح حکومتی (دولتی) ج: (حق) شرکت در سازمانها و انجمنهای غیرحکومتی (دولتی) که مربوط به حیات سیاسی و اجتماعی کشور است.»
و طبق همین کنوانسیون:
«دولتهای عضو اقدامات لازم و مقتضی را در جهت حذف تبعیض علیه زنان در زمینه اشتغال بهعمل خواهند آورد و اطمینان میدهند که بر پایه برابری مردان و زنان و حقوق یکسان ( آنها) بویژه در موارد زیر عمل نمایند:
ب- حق (برخورداری از) فرصتها و امکانات شغلی یکسان که شامل درخواست ضوابط (معیار) یکسان در مورد انتخاب شغل است.»
در اکثر کشورهای جهان سوم از جمله ایران، عربستان، عراق، افغانستان، پاکستان و برخی کشورهای آفریقایی، زنان از تصدی برخی مشاغل دولتی و حکومتی محرومند. در این کشورها، فرد اول و دوم در حکومت باید مرد باشند، از جمله در ایران که زنان از رسیدن به مشاغلی مانند ریاست جمهوری، نخستوزیری، معاونت کشور و قضاوت محرومند. در برخی کشورها مانند عربستان حتی زنان قادر نیستند به سمت وزارت و قضاوت هم نائل شوند.
در اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است:
« هرکس حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه انتخاب نماید، شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خود خواستار باشد و در مقابل بیکاری مورد حمایت قرار گیرد.»