خیلی از افراد می تونن خیلی راحت شباهتای یه لامبورگینی و یه هواپیما رو نام ببرن. مثلا هر دوی اونا طراحی ایرودینامیکی دارن، هر دو بسیار سریع هستن و هر دو فقط به وسیله ثروتمندان و افراد مشهور خریداری می شن؛ اضافه شدن دکمه استارت جدید به کنسول میانی مدلای گذشته لامبورگینی که از جتای جنگنده الگوبرداری شده، تکمیل کننده این موارد است. اما اینا فقط شباهتای ظاهری هستن.

مثل سازندگان هواپیما و هلیکوپتر، لامبورگینی هم واسه پایین نگه داشتن وزن اجناس خود از مواد کامپوزیتی پیشرفته مثل فیبر کربن استفاده می کنه. باحال اینکه بعضی از تکنولوژیای به کار رفته در مراحل تولید خودروهای لامبورگینی دقیقا همونیه که در صنعت هوافضا کاربرد دارن و در واقع از این بخش وارد صنعت خودروسازی شدن.

لامبورگینی همه مراحل تولید رو قدم به قدم در کارخانه های خود انجام میده. واسه آگاهی بیشتر از فرایندهای تولید اجزای جور واجور، گروهی از اعضای تیم تحریریه سایت معروف دیجیتال ترندز راهی سنت آگاتا در بولونیای ایتالیا شده و ضمن بازدید از کارخانه لامبورگینی مراحل ساخت فیبر کربن رو از نزدیک دیدن. مطلب حاضر گزارشیه که اونا پس از بازدید خود منتشر کردن.

رابطه با سیاتل

لامبورگینی از سال ۱۹۸۲ به به کار گیری فیبر کربن رو آورد. در اون زمان، اجناس این شرکت بیشتر از ورقه های فلزی ساخته می شدن و دپارتمان مواد کامپوزیت تازه واسه تحقیق و پیشرفت بنیان گذاری شده بود. افراد فعال در این بخش مهندسینی ایتالیایی بودن که سابقه کار واسه شرکت بوئینگ در سیاتل رو در کارنامه خود داشتن. کمی بعد اونا دانشی رو که هنگام پیشرفت هواپیمای بزرگ بوئینگ ۷۶۷ کسب کرده بودن، به دنیای خودروسازی انتقال داده و تحولی بزرگ در ساخت خودروهای بالارده و قوی ساختن. در حالی که این تیم فقط پنج عضو داشت، فقط با گذشت یه سال از زمان پایه گذاری، تونست شاسی مونوکوک نسخه اولیه کانتاش رو کامل از فیبر کربن تولید کنه.

در ده های ۸۰ و ۹۰ میلادی بعد از اینکه مدیران ارشد فهمیدن آینده واسه فیبر کربنه، اعضای جدیدی به این تیم اضافه کردن. با پیشرفتای حاصله، در آخر در سال ۱۹۹۸ همه پنلای خارجی بدنه دیابلو GT از مواد سبک وزن ساخته شد. در سال ۲۰۱۱ هم اونتادور با بدنه فیبر کربنی بسیار سبک پا به میدون گذاشت.

بازدید از مرکز اصلی

در مرکز پیشرفت فیبر کربن، تکنسین و محققان مختلفی دارن کار می کنن. در این لابراتوار نمونه های جور واجور فیبر کربن در برابر فشار، ضربه و شرایط سخت دمایی تحت آزمایش قرار می گیرن. واسه حصول اطمینان، این نمونه ها با میکروسکوپای قوی بررسی می گردن تا هر گونه ایراد جزئی که بعدا می تونه مشکلات بزرگی به دنبال داشته باشه، شناسایی شه.

داده های با ارزشی که در این لابراتوار به دست میان، به دقت در ساخت و مونتاژ اجزای جور واجور و در آخر تولید خودرو استفاده میشن. آقای اتیلیو ماسینی (Attilio Masini) رییس بخش تکنولوژی مواد و مهندسی تولید لامبورگینی میگه که این روش جزء به کل مستقیما از بوئینگ اقتباس شده.

به باور ایشون اینکه لامبورگینی روی همه فرایندهای تولید کنترل کاملی داشته باشه، موضوع فوق العاده مهمیه. هر چند همه مراحل به وسیله خود لامبورگینی انجام می شه، اما مهندسان و محققان دائم ایده هاشون رو با بوئینگ و دانشگاه واشینگتن در میان می ذارن. به واسطه این همکاری لامبورگینی به نرم افزارهای بسیار پیشرفته ای دسترسی داره که با به کار گیری اونا می تونه کارکرد شکلای جور واجور فیبر کربنای پیشرفته رو در تصادف مثل سازی کنه. به طور کامل مشخصه این موضوع نیاز به انجام تست تصادف رو که هزینه بسیار زیادی داره، برطرف کرده و باعث صرفه جویی زیاد در زمان می شه.

از فریزر تا کوره

بخش تولید کننده فیبر کربن در قسمتای بسیار داخلی کارخانه لامبورگینی واقع شده. نکته باحال اینکه این بخش با اون چه شما از یه کارخانه خودروسازی تو ذهن دارین خیلی فرق داره؛ چون همه چیز خوب ساخته شده، کف سالنا به اندازه ای تمیزند که می شه روی اون غذا خورد و به دلیل انجام عملیات جور واجور با دست، سکوتی کتابخونه ای بر اون حاکمه.

لایه های فیبر کربن در فریزرهای بزرگی نگهداری می شن. در مواقع نیاز این لایه ها از فریزر خارج شده و پس از رسیدن به دمای مناسب با چاقو و به شکلای لازم برش می خورن. به دلیل گرما زیاد، در این مرحله از لیزر واسه برش استفاده نمی شه.

در قدم بعدی ورقه های بریده شده باید یه به یه و با دقت هر چی تموم به شکل قرار گیرند، به کار گیری یه وسیله پلاستیکی واسه اطمینان از قرار گرفتن درست لایه روی قالب در این مرحله لازمه. در قدم بعدی قالب تو یه محفظه خلا قرار داده می شه تا هوای موجود بین لایه ها تخلیه شه. هر چند این کار روی کاغذ ساده به نظر می رسه، اما ساخت یه پنل موجی شکل حدود ۴۵ دقیقه زمان می بره. در آخر اجزای شکل داده شده تو یه کوره بزرگ به مدت ۶ ساعت پخته می شن.

پنلای فیبر کربنی باید ضمن مقاومت بالا، ظاهر مناسبی هم داشته باشن. به خاطر این ساخت حتی یه قطعه جزئی از تریم داخلی خودرو نیازمند دقت بسیار بالاییه. به گفته لامبورگینی، حدود یه سال زمان میبره تا به کارمندان جدید اجازه بده که قطعات فیبر کربنی رو به صورت جداگونه تولید کنن.

فیبر کربن آینده

لامبورگینی نوع جدیدی از فیبر کربن رو با نام کامپوزیت مصنوعی ایجاد کرده که واسه اولین بار در مدل سستو المنتو و تازگیا در هوراکان پرفورمنته استفاده کرده. روی کاغذ کامپوزیت مصنوعی شباهت زیادی با فیبر کربن عادی داره اما در مراحل تولید اون بعد از برش با چاقو از یه دستگاه پرس واسه قالب گیری استفاده می شه. بجای ۶ ساعت پخت هم کامپوزیت مصنوعی ۱۵ دقیقه تو یه دستگاه مخصوص در برابر دمای ۲۷۵ درجه فارنهایت (۱۳۵ درجه سلسیوس) و تحت فشار ۱,۱۰۰ PSI  قرار میگیره.

الان از فیبر کربن ابداعی لامبورگینی در ساخت قطعاتی مثل اسپویلر، سپر، اجزای تزئینی کابین و پدالای تعویض دنده استفاده می شه. این ماده جدید کم کم جانشین فیبر کربن معمولی در خطوط تولید می شه، پس زمان زیادی به تولید یه لامبورگینی با شاسی به طور کامل کامپوزیت مصنوعی باقی نمونده.

آقای ماسینی در این باره گفته:

کامپوزیت مصنوعی تعادل مناسبی بین کاهش وزن، کارکرد و ایمنی در ابر اتومبیلامون بوجود میاره.

فیبر کربن جدید به دلیل ظاهر قشنگتر و راحتی بیشتر در حالت دهی، مورد توجه طراحان قرار گرفته؛ مهندسین هم مقاومت و کاربرد آسون اونو تایید کردن. به همین جهته که کامپوزیت مصنوعی در کارخانه لامبورگینی به فیبر کربن ۲٫۰ معروف شده و یقینا در آینده کاربرد اون بسیار گسترش پیدا می کنه.