در سال ۲۰۱۶ پرچمداران کمی از کلید فیزیکی هوم استفاده کردن. کالاهایی که از طرف برنده هایی مثل گوگل، سونی و ال جی عرضه شدن بدون این کلید مکانیکی و سخت افزاری بودن. این در حالیه که سامسونگ از وقتی که به تولید تلفنای هوشمند اندرویدی روی آورده، به کلید هوم وفادار باقی مونده.

با این حال شایعات در رابطه به پرچمدار بعدی شرکت کره ای، حکایت از اون دارن که سامسونگ هم می خواد کلید خونه رو از گلکسی S8 حذف کنه. در ادامه به دلایل این کار می پردازیم، اما حذف یه کلید فیزیکی که سال هاست در اجناس بزرگترین سازنده دنیای اندروید قرار داشته، چه تاثیراتی رو با خود داره؟ واسه جواب به این سوال، بیایید اول نگاهی داشته باشیم به مبدا این کلید مکانیکی.

یاد گرفتن نمایشگرهای لمسی

آیفون اولین دستگاه مجهز به نمایشگری با تکنولوژی لمس چندگانه نبود اما تاثیر بسیار زیادی بر محبوبیت و گسترده شدن این نوع فناوری داشت. کاربر می تونست خیلی راحت شماره و کاراکترهای مورد نظرش رو روی نمایشگر لمس کنه و دیگه احتیاجی به فشردن کلیدهایی فیزیکی نبود.

با حذف کلیدهای فیزیکی، سازندگان توانایی جاسازی نمایشگری بزرگتر رو در بدنه موبایل پیدا می کردن، بدون اینکه نیاز به افزایش اندازه کلی دستگاه به وجود می اومد. از طرف دیگه، کلیدهای مجازی که روی نمایشگر قرار می گرفتن، با در نظر گرفتن کارکرد دستگاه متغیر بودن. مثلا وقتی که به اپ تلفن مراجعه می کردین، خیلی راحت قادر بودین کلیدهایی بزرگ که هر کدوم بیان کننده یه شماره بودن رو لمس کنین یا در زمان نوشتن ایمیل، یه کیبورد مجازی کامل نمایان می شد.

aa-original-smartphones-steve-jobs-w700

با اینکه آیفون عریان از کلیدهایی بود که در بقیه همتایان اون زمانش وجود داشتن اما برعکس بقیه موبایلا، از چند کلید فیزیکی دیگه استفاده میکرد. یه کلید Power واسه باز یا قفل کردن (در کنار خاموش و روشن کردن) دستگاه، کلیدهای کنترل صدا، و البته یه کلید گرد که در میونه بخش پایینی دستگاه خودنمایی می کرد.

مهم نبود در چه اپلیکیشن و در کجای آیفون هستین؛ با فشردن کلید هوم، به صفحه اصلی وارد می شدید، همون صفحه ای که اپل اسمش رو هوم – خونه گذاشته بود. با اینحال کلید فیزیکی و مکانیکی، ً نیاز نبود تا کاربر واسه برگشت به محیط اصلی تلفن هوشمند خود به شکل همیشگی به کلید برگشت نیاز داشته باشه.

کاربران ایده اون زمان اپل رو پسند کردن و از سال ۲۰۰۷ تا کنون، خود اپل در آیفون هاش و بقیه سازندگان در پلتفرم اندروید -به شکل سخت افزاری یا نرم افزاری- از این ایده استفاده کردن. مشکلی که الان و در سال ۲۰۱۶ با کلید هوم پیدا شد، وجود فیزیکی اون بود و تعدادی سازندگان عزمشونو جزم کردن اونو از بخش جلوی دستگاه حذف کنن.

راه و روش متفاوت شرکتا درباره کلید هوم

الان شرکتای جور واجور نگاه های متفاوتی به بحث کلید خونه دارن و به شکلای مختلفی از این ایده استفاده می کنن. موبایلای سامسونگ از اول تا کنون مجهز به کلیدهایی کلیک پذیر با حرکت مکانیکی بودن که چند سالیه مجهز به حسگر تشخیص اثر انگشت هم شدن.

این در حالیه که کلید هوم به کار رفته در موبایلای وان پلاس حرکتی مکانیکی نداره و فقطً میشه اونو لمس کرد تا فعالیت خود رو بکنه. خیلی از سازندگان موبایلای اندرویدی مانند سونی، ال جی و گوگل بهتر می دونن یه ردیف کلید رو به شکل نرم افزاری در پایین نمایشگر جای داده و به این شکل کلید هوم رو در اختیار کاربر بذارن.

اما به چه دلیل در سالای گذشته، بعضی شرکتا به سراغ کلیدهای نرم افزاری به جای سخت افزاری رفته ان؟ واسه این سوال، سه جواب هست. اول اینکه تولید انبوه سخت افزار، هزینه ای بسیار بالاتر از نرم افزار روی دست سازنده میذاره. در نتیجه وقتی که تولید کننده موبایل می تونه همون توانایی رو به شکل نرم افزاری در اختیار کاربر بذاره، علاقه ای نداره تا هزینه های تولید رو زیاد کرده و اونو به شکل یه کلید فیزیکی در آورد.

دلیل دوم، نبود آسیب دیدن کلیدهای نرم افزاریه. مثلا پس از سقوط موبایل از دست شما یا استفاده چند ساله و  همیشگی از کلید فیزکی، مشکلاتی واسه اون پیش میاد. این مشکلات در دنیای نرم افزار وجود ندارن.

دلیل سوم، گشوده شدن فضای بیشتر در داخل دستگاهه؛ فضایی که می تونه واسه بزرگتر شدن نمایشگر استفاده بشه. می گن که سامسونگ این کلید رو حذف کرده و نسبت نمایشگر به بدنه رو در گلکسی S8 به ۹۰ درصد میرسونه. طبیعتاً بدون حذف این کلید، رسیدن به اینجور درصدی ممکن نیس.

اینجا به یه سوال دیگه می رسیم. اگه حذف کلید هوم باعث کاهش هزینه تولید، کاهش خرابی احتمالی و افزایش نسبت نمایشگر به بدنه می شه، به چه دلیل تا کنون تموم تولید کنندگان موبایل اونو حذف نکرده ان؟

حسِ در خونه بودن

فکر می کنین به چه دلیل کنترلرهای کنسولا در زمان بازی دست شما رو می لرزانند؟ به چه دلیل اپلیکیشنای مرور کتابای الکترونیکی با صدا و جلوه ورق خوردن، حس در دست داشتن یه کتاب واقعی رو القا می کنن؟ یا به چه دلیل تلفنای هوشمند جدید بیشتر از هر زمان دیگری حس بازخوردهای لرزشی رو در هر حالتی به دست شما منتقل می کنن؟

آدم به حس لامسه علاقه داره. در گذشته فشردن یه کلید فیزیکی واسه انجام هر فرایندی، یه زور بود. واسه نوشتن با ماشین تایپ، کلیدهای اونو می فشردیم تا اهرم مربوط به هر کاراکتر روی کاغذ بچسبد. حالا طراحان به دنبال اون هستن تا بتونن دوباره در کالاهایی دیجیتالی، اینجور حال و هوایی رو زنده کنن.

مثلا آیفون ۷ با اینکه بازم از یه کلید فیزیکی برخورداره، اما با این حال دیگه ً تکوننمی خوره و تکنولوژی به کار رفته در اون، حس حرکت کردن رو القا می کنه. اپل این حس رو به لطف نسل جدید موتور تپتیک به دست آورده، در حالی که کلید هوم در آیفون ۷ می تونه بدون ایجاد این حس هم تقریباً کارکرد الان و کلی اش رو حفظ کنه.

دلیل اصلی نبود حذف شدن کلید فیزیکی هوم از بعضی پرچمداران، اینه که کلا کاربر در زمان فشردن یه کلید فیزیکی حس رضایت بیشتری نسبت به فشردن یه کلید نرم افزاری روی نمایشگر موبایلش داره. همونطور که ورق زدن برگای کتاب، هنوزم لذت بیشتری از خوندن همون برگای دیجیتالی روی یه تبلت یا موبایل داره.

با این حال سامسونگ در گذشته تلاش کرده تا جدا از ایجاد حس رضایت در کاربر، کاربرده های مفیدتری هم از کلید هوم داشته باشه. مثلا در پرچمداران الان این شرکت، می تونین دو بار به سرعت کلید یاد شده رو فشرده و تماشاگر گشوده شدن دوربین موبایل باشین.

آینده ای به همراه نمایشگرهای بدون حاشیه

راه گریزی نیس؛ کاربران نمایشگرهای بزرگتر در موبایلایی کوچکتر میخوان و سازندگان وسایل همراه هم از روی زور و اینکه دیگه چاره ای نیس در آینده ای دور یا نزدیک مجبور به حذف کلیدهای فیزیکی از پنل جلویی موبایلای هستن.

با اینکه فیزیکِ حرکتِ یه کلید سخت افزاری روی موبایل جذابیتای خودشو داره، اما محدودیتایی که بوجود میاره باعث می شه تا به مرگ پایانی اون از طرف شرکتایی بزرگ مانند اپل و سامسونگ نزدیک باشیم.

ذهن کاربران و گرایش الان بازار درگیر وجود نمایشگرهای بدون حاشیه شده و بعید انگار دو شرکت تولید کننده بزرگ گوشی موبایل در پرچمداران سال آینده خود از کنار این گرایش خیلی راحت عبور کنن.